Uzasadnienie
Rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji z dnia 26 stycznia 2010 roku zwolniono ze służby A. P., w związku z upływem 12 miesięcznego okresu zawieszenia w czynnościach służbowych.
Powyższy rozkaz został utrzymany w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji rozkazem z dnia 9 marca 2010 r.
A. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku rozkaz Komendanta Wojewódzkiego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżący twierdził, że wdrożenie do wykonania tego rozkazu spowoduje niepowetowaną szkodę w jego sytuacji majątkowej i rodzinnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodobniające niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08, baza Lex nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. II OZ 766/08, baza Lex nr 493672). Mimo twierdzeń skarżącego Sąd uznał, że nie zostały wykazane przesłanki do wstrzymania wykonania aktu. W ocenie Sądu nie można przyjąć, że ogólne stwierdzenie, iż wykonanie decyzji po stronie skarżącej spowoduje niepowetowaną szkodę jest wystarczające do zastosowania cytowanego wyżej przepisu. W sprawie brak jakichkolwiek konkretnych danych, które uprawdopodabniałyby twierdzenia skarżącego.
Należy podkreślić, że rozstrzygniecie w zakresie wstrzymania zaskarżonego aktu ma charakter uznaniowy i Sąd może ale nie musi wstrzymać aktu nawet w przypadku wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uwzględnił również fakt, że sprawa w niedługim czasie zostanie wyznaczona na rozprawę.
Na tym etapie postępowania przedmiotem analizy Sądu jest jedynie zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie wypowiadanie się na temat przyszłego, merytorycznego rozstrzygnięcia.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji.