Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 maja 2012 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Gdańsku pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawną L. W. W wyroku z 29 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę (punkt I wyroku), w punkcie II zasądzając na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji.
W piśmie z 20 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku, domagając się jednocześnie zasądzenia na jej rzecz wynagrodzenia na pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone.
W wyroku z 25 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił. Jednocześnie, w uzasadnieniu tego wyroku wskazał, że nie orzekał o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną, gdyż wynagrodzenie należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ww. ustawy, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do brzmienia § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 – tekst jedn.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) tegoż rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem, należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonane czynności - ze względu na to, że wyznaczona została w postępowaniu przed sądem I instancji i za wykonane przed tym sądem czynności otrzymała wynagrodzenie zasądzone w punkcie II wyroku sądu z 29 listopada 2012 r. - przysługuje w wysokości 180 zł (75 % stawki), co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.
Z tych względów, na mocy wyżej wymienionych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.