Uzasadnienie
J. J. wystąpił do Urzędu Miejskiego w G. o podanie adresu A. K. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wymieniony zamieszkuje w G., zaś jako podstawę wniosku zobowiązanie Sądu Rejonowego w G. W dniu 20 sierpnia 2007 r. wnioskodawca został poinformowany, że w kartotece mieszkańców G. figuruje więcej osób o tym samym imieniu i nazwisku, zatem nie jest możliwe udzielenie odpowiedzi na jego zapytanie. W odpowiedzi J. J. podtrzymał wniosek dodając, że A. K. pełni obowiązki adwokata w Sądzie Okręgowym.
Prezydent Miasta [...] powołując się na art. 104 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 44h ust. 2 i ust. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.), wydał decyzję z dnia 12 września 2007 r. o odmowie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych w zakresie podania adresu zameldowania A. K. Organ uzasadnił rozstrzygnięcie tym, że w kartotece mieszkańców miasta figuruje więcej osób o tym samym imieniu i nazwisku, a wnioskodawca nie dysponuje bliższymi danymi, które mogłyby zidentyfikować poszukiwaną osobę.
Po rozpatrzeniu odwołania strony Wojewoda [...] decyzją z dnia 7 listopada 2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy zacytował art. 44h ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a następnie stwierdził, że na podstawie zebranego materiału dowodowego nie można było zidentyfikować osoby wskazanej we wniosku.
W systemie znajduje się kilka osób o tym samym imieniu i nazwisku, a wnioskodawca nie był w stanie uzupełnić wniosku o bliższe dane. Organ odwoławczy zauważył, że informacje o zawodzie wykonywanym przez A. K. nie znajdują się w ewidencji ludności.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. J. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] zarzucając jej naruszenie prawa. Jego zdaniem organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do argumentacji podniesionej w trakcie postępowania. Nadto ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych umożliwia organowi zwrócenie się, w oparciu o informacje wskazane już przez skarżącego, do Okręgowej Rady Adwokackiej o udzielenie informacji adresowych adwokata A. K. Podkreślił, że decyzja Wojewody ma dla niego bardzo niekorzystne skutki.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Przepis art. 44h pkt 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z dnia 10 kwietnia 1974 r. (Dz. U. Nr 139 poz. 993 z 2006 r.) w sposób jednoznaczny określa zasady udostępniania danych ze zbiorów meldunkowych.
Zawiera ona zamknięty katalog osób prawnych i osób fizycznych uprawnionych do udostępnienia im danych osobowych ze zbiorów meldunkowych, zawiera ponadto warunki jakie powinien spełniać uprawniony do uzyskiwania danych.
W ustępie 4 pkt 1 art. 44h zawarto zapis, iż dane osobowe udostępnia się innym osobom i podmiotom (co ma zastosowanie w przypadku skarżącego), jeżeli uwiarygodniają one interes faktyczny w otrzymaniu danych, za zgodą osób których dane dotyczą. O ile skarżący uwiarygodnił interes faktyczny w otrzymaniu danych to nie wskazał poza imieniem i nazwiskiem osoby o której dane zabiegał żadnych innych danych pozwalających na takie zidentyfikowanie osoby które pozwalałyby organom na zwrócenie się do niej o wyrażenie zgody na udostępnienie mu tych danych. Brak zgody osoby zainteresowanej nie pozwala organowi na udostępnienie danych zainteresowanej osoby.
Organ I instancji powiadomił skarżącego, iż na terenie G. zamieszkuje wiele osób o nazwisku A. K. i wezwał do wskazania bliższych danych osobowych pod rygorem nie załatwienia wniosku (pismo organu z dnia 20 sierpnia 2007 r.)
Na pismo to skarżący odpowiedział pismem z dnia 28 sierpnia 2007 r., nie wskazując bliżej której osoby o nazwisku A. K. żądane dane miałyby dotyczyć.
W tej sytuacji Organ I instancji zasadnie odmówił udostępnienia danych osobowych w zakresie podania adresu A. K. bowiem skarżący nie wskazał o którego A. K. adres zabiega a tym samym nie wskazał względem którego A. K. ma interes faktyczny w wydaniu jego adresu.
Powyższe dowodzi tego, iż zasadna jest również decyzja organu II instancji.
Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.