Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 30 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 208/04

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Alina Dominiak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T.S. na uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej w G. w przedmiocie rozliczenia kosztów inwestycji postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca T.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej w G. dotyczące utworzenia funduszu inwestycyjnego, dokończenia inwestycji budynku oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego pięciu kotłowni.

Zgodnie z brzmieniem art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę wspólnoty mieszkaniowej do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy.

Przepis art. 25 ust. 1a tej ustawy stanowi, że powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów.

Już z brzmienia powyższego przepisu wynika, że właściwym do rozpoznania sporu w niniejszej sprawie nie jest sąd administracyjny, lecz sąd powszechny, bowiem pozwy wnosi się do sądów powszechnych, nie zaś do sądów administracyjnych.

Stosownie do treści art. 2 kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne oraz Sąd Najwyższy, chyba że należą one do właściwości sądów szczególnych (§ 1) lub przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów (§ 3). Treść art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali wskazuje, iż chodzi o sąd powszechny, gdyż brak jest określenia wskazującego, że mogłoby chodzić o sąd administracyjny.

Wszczęty przez właścicielkę lokalu spór jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c.

Z powyższego wynika, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, wniesionej przez skarżącą.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na mocy wyżej przywołanego przepisu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.