Uzasadnienie
Powołanym wyrokiem z dnia 23 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (po połączeniu dwóch sprawa do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia) uwzględnił skargi B. N. na wymienione w orzeczeniu dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2016 r. nr [...] i z dnia 7 listopada 2016 r. nr [...] i w sentencji wyroku orzekł o uchyleniu tych decyzji oraz o uchyleniu poprzedzających je decyzji organu I instancji.
W sentencji zabrakło – mimo wniosków zamieszczonych w skargach reprezentującej skarżącą pełnomocnik – rozstrzygnięcia o kosztach. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. dalej jako p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (157 § 2 p.p.s.a.), a zatem w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (157 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W rozpatrywanej sprawie w postępowaniu skarżąca reprezentowana była przez radcę prawnego z wyboru. Zasady przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015, poz. 1804 z późn. zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia minimalna stawka za czynności pełnomocnika w każdej ze spraw wynosi 480 zł, a kwota ta została podwojona ze względu na połączenie przez sąd dwóch spraw ze skarg B. N., o czym była mowa na wstępie. Realnie poniesione koszty obsługi prawnej nie uzasadniają zasądzenia kosztów w wyższej wysokości. W sprawie niniejszej wyrok z uzasadnieniem, sporządzonym w tym przypadku z urzędu, doręczony został pełnomocnik skarżącej w dniu 10 maja 2017 r.(dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądu k-38). W dniu 24 maja 2017 r., a więc – z zachowaniem terminu określonego w art. 157 § 1 p.p.s.a. - pełnomocnik skarżącej wniosła o uzupełnienie wyroku co do należnych kosztów.
Mając na uwadze unormowania art. 157 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., na podstawie art.111 § 2 i 200 i 205 § 2 tej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015 r., poz.1804) postanowiono jak w sentencji.