Uzasadnienie
Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lipca 1999 r. J. K. wystąpił z wnioskiem do Urzędu Miasta i Gminy o zameldowanie w miejscowości Ł. Nr [...].
Rozpatrując ten wniosek Burmistrz Gminy postanowieniem z dnia 14 września 1999 r. Nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie zameldowania J. K. z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym w K. postępowanie w sprawie o wydanie nieruchomości oraz o eksmisję R. K. wraz ze wszystkimi osobami i rzeczami jego prawa reprezentującymi z nieruchomości położonej w Ł. Nr [...].
Następnie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2004 r. Burmistrz Gminy podjął z urzędu zawieszone postępowanie, uzasadniając to otrzymaniem wyroku sądu powszechnego rozstrzygającego sprawę stanowiącą podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł J. K. podnosząc, że w jego przekonaniu podjęcie zawieszonego postępowania miało charakter przedwczesny, gdyż w dalszym ciągu toczy się postępowanie przed sądem powszechnym.
Rozpatrując ten środek zaskarżenia Wojewoda postanowieniem z dnia 4 marca 2004 r. Nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia z powodu przekroczenia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu stwierdzono, że J. K. zaskarżone postanowienie odebrał 29 stycznia 2004 r., co oznacza, że 7 dniowy termin przysługujący stronie do złożenia zażalenia upłynął w dniu 5 lutego 2004 r., zażalenie zaś zostało wniesione w dniu 9 lutego 2004 r., bez wniosku o przywrócenie terminu.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J. K. stwierdzając, że zażalenie złożył w dniu 5 lutego 2004 r., a zatem w terminie.
Na dowód czego dołączył odbitkę kserograficzną potwierdzenia nadania przesyłki poleconej, z oznaczeniem sygnatury postanowienia organu I instancji.
W odpowiedzi na powyższą skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, nie ustosunkowując się do zarzutów odnoszących się do prawidłowości wniesienia zażalenia.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z postanowieniami art. 141 § 2 K.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone stronie ustnie od dnia jego ogłoszenia. W myśl natomiast art. 57 § 5 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie komunalnym.
W rozpatrywanym przypadku w zaskarżonym postanowieniu organ administracji nie wyjaśnił, w jakiej formie zostało wniesione zażalenie przyjmując, że ostatni dzień do jego wniesienia upłynął 5 lutego 2004 r. W związku z tym mogło ono zostać złożone osobiście jak i za pośrednictwem poczty. Jak wynika z postanowień zacytowanych wyżej przepisów, w przypadku wniesienia środka zaskarżenia za pośrednictwem poczty istotna jest data jego nadania, a nie wpłynięcia do organu.
W rozpatrywanej sprawie okoliczności te nie były wyjaśnione przez organ odwoławczy, co stanowi naruszenie postanowień art. 7 i 77 K.p.a. zobowiązujących organy administracji do ustalenia prawdy obiektywnej przez wyjaśnienie wszystkich okoliczności stanu faktycznego.
Dlatego też przy dokonywaniu ponownej oceny terminowości wniesienia zażalenia organ powinien ustalić w jakiej formie miało to miejsce oraz w jakim terminie (z uwzględnieniem okoliczności podnoszonych przez stronę w skardze) i od tego uzależnić dalszy przebieg prowadzonego postępowania.
Mając na uwadze powyższe uchybienia w postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik postępowania Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem obligatoryjne jedynie w przypadku, gdy zaskarżone postanowienie nadaje się z istoty swej do wykonania. Zaskarżone i uchylone postanowienie dotyczyło uchybienia terminu i nie podlegało wykonaniu, orzekanie o możliwości jego wykonania było zatem bezprzedmiotowe.
AR