Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 marca 2010 r. nr [...] i [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru oraz podatku od towarów i usług wniosła "A" Spółka jawna w O. Wobec stwierdzonych braków formalnych skargi, w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 maja 2010 r., na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wezwano skarżącą do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do podania wartości przedmiotu zaskarżenia (odrębnie w zakresie zobowiązań podatkowych oraz odrębnie w zakresie długu celnego).
W przedmiotowym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy (k. 16 akt) skarżącej wezwanie doręczono w dniu 31 maja 2010 r.
Skarżąca spółka wezwania Sądu jednak nie wykonała w zakreślonym terminie, gdyż korespondencja do Sądu została wysłana w dniu 9 czerwca 2010 r.
Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi o czym poinformowano stronę w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z prezentowanym w doktrynie stanowiskiem zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248).
Z akt sprawy wynika, że decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 17 marca 2010 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał w dniu 16 kwietnia 2010 r.
Strona skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji wniosła skargę zarówno z uchybieniem ww. terminu jak i z pominięciem właściwego organu administracji, bezpośrednio do tutejszego Sądu. Natomiast przekazanie przedmiotowej skargi organowi nastąpiło w dniu 23 kwietnia 2010 r. (data wysłania skargi do organu), a więc po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, przy czym odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.