Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 grudnia 2011 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej towaru, określenia długu celnego oraz podatku od towarów i usług wniosła A Sp. z o.o. z siedzibą w W. Pismem z dnia 22 maja 2012 r. skarżąca cofnęła skargę w przedmiotowej sprawie.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi w świetle cytowanego przepisu wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Złożenie przez skarżącą spółkę oświadczenia o cofnięciu skargi daje tym samym wyraz, iż rezygnuje ona z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności administracyjnej.
Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, który w przypadku braku okoliczności świadczących o niedopuszczalności cofnięcia skargi, jest tym cofnięciem związany.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą jakiekolwiek okoliczności, które przemawiałyby za niedopuszczalnością cofnięcia skargi.
Okoliczność ta powoduje, że Sąd będąc związany cofnięciem skargi, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy umorzył postępowanie.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania (punkt II postanowienia) ma z kolei swoją podstawę w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.