Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku decyzją z dnia 11 marca 2024 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 10 października 2023 r. w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru i należności celnych i podatkowych oraz orzekł co do istoty sprawy.
Powyższa decyzja została przesłana na adres poczty elektronicznej ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącego w dniu 11 marca 2024 r. Pełnomocnik nie odebrał decyzji w terminie czternastu dni od jej wysłania, w związku z czym skutek doręczenia nastąpił w dniu 25 marca 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia, k. 1 akt administracyjnych).
D. B. N. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego w formie elektronicznej za pośrednictwem organu w dniu 26 kwietnia 2024 r. (urzędowe poświadczenie przedłożenia, k. 19 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca postanowieniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)
Z informacji zawartych w dokumencie urzędowym – urzędowym poświadczeniu doręczenia wynika, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 29 stycznia 2024 r. w trybie tzw. fikcji doręczenia, o której stanowi art. 394 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 285 ze zm., dale: "u.d.e."). Stosownie do art. 41 ust. 1 pkt 3 u.d.e. dowód otrzymania jest wystawiany po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. Przepis 42 ust. 2 u.d.e. stanowi, że w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego.
Korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję wpłynęła na adres do doręczeń elektronicznych skrzynki pełnomocnika skarżącego w dniu 11 marca 2024 r. Pełnomocnik nie odebrał korespondencji elektronicznej. W konsekwencji doręczenie nastąpiło w dniu 25 marca 2024 r., a korespondencję uznano za doręczoną w dniu 26 marca 2024 r., zgodnie z art. 42 ust. 2 u.d.e. Zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 kwietnia 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego w dniu 26 kwietnia 2024 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił