Uzasadnienie
"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Zarządzeniem z dnia 4 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub odpisu pełnomocnictwa umożliwiającego stwierdzenie, od kogo pochodzi widniejący na pełnomocnictwie podpis - gdyż na złożonym odpisie pełnomocnictwa widnieje nieczytelny podpis i brak jest czytelnej pieczęci identyfikującej autora podpisu – reprezentującego mocodawcę.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 10 marca 2016 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała odpis pełnomocnictwa, z treści którego wynika, że radca prawny D. S. został ustanowiony do reprezentowania Spółki w sprawie wnoszenia oraz popierania skarg na postanowienia oraz decyzje Dyrektora Izby Celnej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Skargę w imieniu skarżącej Spółki podpisał radca prawny D. S.. Na odpisie złożonego do akt sprawy przy skardze pełnomocnictwa widniał nieczytelny podpis i brak było czytelnej pieczęci identyfikującej autora podpisu, reprezentującego mocodawcę. W następstwie wezwania Spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi, został przedłożony czytelny odpis pełnomocnictwa z dnia 3 lutego 2016 r. Wynika jednak z niego - wbrew treści pisma przewodniego z dnia 16 marca 2016 r., że radcy prawnemu D. S. udzielono pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w sprawie skarg na postanowienia oraz decyzje Dyrektora Izby Celnej.
Zauważyć należy, że niniejsza skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Celnej, utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego.
W związku z powyższym należało uznać, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, gdyż nie przedłożono odpowiedniego dokumentu, na mocy którego ustanowiony w sprawie pełnomocnik mógł reprezentować przez tutejszym sądem mocodawcę w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej.
Brak dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, Sąd orzekł o zwrocie wpisu.