Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta, odmówił przyznania J. S. zasiłku rodzinnego na dziecko, dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka i z tytułu opieki na dzieckiem.
Decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2011 r., nr [...], a sprawa została przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta decyzją z dnia 10 marca 2011 r. nr [...] odmówił przyznania przedmiotowych świadczeń.
Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawczyni od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 maja 2011 r. nr [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję z dnia 10 marca 2011 r.
Na skutek skargi wniesionej przez skarżącą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 593/11 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2011 r. nr [...].
Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. S. od - jak wskazano w decyzji organu odwoławczego- decyzji z dnia 21 grudnia 2010 r. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta, w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku, utrzymało w mocy tę decyzję.
J. S. zaskarżyła opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jej uchylenia i przyznania wnioskowanego świadczenia (skarga oraz pismo z dnia 12 maja 2012 r. – data stempla pocztowego).
W odpowiedzi na skargę wniesioną na decyzję z dnia 19 grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie uproszczonym. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 1 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w takim trybie, jeżeli decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 120 p.p.s.a.).
Po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 września 2011 r. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2011 r. przedmiotowa sprawa wróciła na etap rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia 10 marca 2011 r.
Tymczasem zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało odwołanie od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta z dnia 21 grudnia 2010 r., czyli od decyzji wyeliminowanej z obrotu prawnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 7 lutego 2011 r.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja w sposób rażący narusza porządek prawny regulowany między innymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie do pogodzenia z zasadą praworządności jest rozpatrywanie odwołania od decyzji, która została uchylona. Takie działanie organu odwoławczego ewidentnie narusza art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., powołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji.
Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 1990 r. sygn. akt III SA 647/90 (Wspólnota 1991/36/21), że decyzja organu odwoławczego, która w trybie art. 138 § 1 k.p.a. rozstrzyga o decyzji organu pierwszej instancji nie będącej przedmiotem odwołania, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie zaszły przesłanki do orzekania w trybie uproszczonym (art. 119 ust. 1 p.p.s.a.), bowiem zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Rzeczą Samorządowego Kolegium Odwoławczego będzie rozpatrzenie odwołania skarżącej od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta z dnia 10 marca 2011 r. z uwzględnieniem wskazań co do dalszego postępowania zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 593/11.