Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 lutego 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. K. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 7 stycznia 2003 r. o uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta z dnia 26 lipca 1999 roku w sprawie zarejestrowania na rzecz R. K. pojazdu marki [...]nr rej. [...] oraz o odmowie zarejestrowania tego pojazdu i zwrocie dowodu rejestracyjnego serii [...] nr [...] i tablic rejestracyjnych.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że R. K. nabył przedmiotowy pojazd od A. O..
Decyzją ostateczną z dnia 26 lipca 1999 r. Prezydent Miasta zarejestrował ten pojazd na rzecz R. K., w oparciu o poprzedni dowód rejestracyjny pojazdu [...] wystawiony na A. O.. Następnie decyzja o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz A. O. została uchylona prawomocną decyzją Starosty z dnia 21 września 2001 r. Uchylenie decyzji w oparciu o którą została wydana decyzja Prezydenta Miasta z dnia 26 lipca 1999 r., stanowiło podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszego rozstrzygnięcia, gdyż zdaniem organu odwoławczego zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym jak i rozporządzenia z 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów do wniosku o rejestrację pojazdu nie można złożyć nieistniejącego dowodu rejestracyjnego.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R.K. stwierdzając, że jedyną podstawą uchylenia wcześniejszych decyzji był brak uregulowania należności celnych, a nie sprawy własnościowe. W związku z tym w przekonaniu skarżącego brak było podstaw do odmowy rejestracji pojazdu.
W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając wcześniejszą argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
W rozpatrywanym przypadku zaskarżona decyzja została wydana po wznowieniu postępowania administracyjnego z uwagi na wystąpienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. (decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione). W przedmiotowej sprawie sytuacja taka miała miejsce, gdyż z dniem 21 września 2001 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja o rejestracji przedmiotowego pojazdu na poprzedniego jego właściciela. Przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest zgodnie z art. 149 § 1 K.p.a.:
- - ustalenie czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotkniętą jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a. i art. 145a K.p.a.,
- - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną.
Nową decyzją rozstrzyga się zatem o istocie sprawy tak jakby nie była ona w danej instancji rozstrzygnięta. Wobec tego organ administracji stosuje te przepisy, które obowiązują w dniu orzekania (bliżej wyrok NSA z 28.06.1984 r., I SA 86/84, ONSA 1984, Nr 1, poz. 59).
W rozpatrywanej sprawie organy administracji odmówiły rejestracji pojazdu, gdyż zgodnie z postanowieniami § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 z późn. zm.) właściciel pojazdu ma obowiązek dołączyć do wniosku o rejestrację poprzedni dowód rejestracyjny.
W przypadku jednak wyeliminowania z obrotu decyzji w sprawie rejestracji pojazdu ze skutkiem ex tunc (a tak jest przy wznowieniu postępowania) w przypadku pojazdów sprowadzanych z zagranicy w każdym przypadku powinien pozostać w obrocie prawnym dowód rejestracyjny pojazdu państwa jego pochodzenia.
W przedmiotowej sprawie okoliczność ta nie była w ogóle badana, a z akt sprawy nie wynika, że brak jest również dowodu rejestracyjnego pojazdu, który pozostał w obrocie prawnym po uchyleniu wcześniejszych decyzji. A właśnie ten dokument w takiej sytuacji staje się poprzednim dowodem rejestracyjnym.
Brak wyjaśnienia tych okoliczności stanowi istotne uchybienie postanowieniom art. 7 i 77 K.p.a., które obligują organy administracji do ustalenia z urzędu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
W przedmiotowej sprawie nie zostało to wyjaśnione. Z uwagi na to, że okoliczność ta mogła mieć wpływ na wynik postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Jednocześnie z uwagi na skutki prawne jakie mogło wywołać zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd na podstawie art. 152 cytowanej ustawy stwierdził, że nie może być ono wykonane.
MK