Uzasadnienie
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wykładnia prawa w rozumieniu w/w przepisu obejmuje zarówno prawo materialne, jak i prawo procesowe.
W realiach rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 stycznia 2012 r. wskazał, iż Sąd I instancji winien ponownie ocenić koszty postępowania zażaleniowego w kontekście użytego w art. 200 p.p.s.a. sformułowania "koszty postępowania niezbędnego do celowego dochodzenia praw". Zaś samo rozstrzygnięcie winno dotyczyć kosztów postępowania zażaleniowego w postępowaniu zakończonym wydaniem postanowienia NSA z dnia 5 października 2011 roku oraz z dnia 17 stycznia 1012 roku.
Uwzględniwszy powyższe, Sąd na mocy § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zasądził kwotę 240 złotych stanowiącą koszty zastępstwa procesowego oraz 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 18 października 2010 roku albowiem są to koszty poniesione przez skarżącą w obydwu postępowaniach zażaleniowych oraz kwotę 440 złotych stanowiącą sumę uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi 200 złotych oraz 240 złotych kosztów zastępstwa procesowego stosownie do brzmienia § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w/w rozporządzenia zatem kwotę, którą Sąd zasądził w pkt 3 wyroku z dnia 2 sierpnia 2011 roku, a co do której w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 stycznia 2012 roku NSA wypowiedział się, że jest prawidłowo ustalona, czyli łącznie 780 złotych.
Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia.