Uzasadnienie
R. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 listopada 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, iż wykonanie tej decyzji doprowadziłoby do uniemożliwienia prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, z uwagi na brak płynności finansowej, ale także do uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i jego rodziny. Skarżący wyjaśnił, iż ma na utrzymaniu małe dziecko, zaś żona jest obecnie na urlopie macierzyńskim. Do wniosku dołączył umowę kredytu z dnia 11 września 2009r., umowę pożyczki z dnia 12 maja 2016 r., umowę leasingu oraz bilans firmy za rok 2016.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu skarżący dostatecznie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wyjaśnił bowiem trudną kondycję finansową firmy, przedkładając stosowne dokumenty, z których wynika, iż miesięczne zobowiązania skarżącego z samych kredytów wynoszą ponad 2744 zł, zaś roczny bilans firmy wyniósł jedynie 1526,20 zł. Oznacza to, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do zaprzestania prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej w związku z brakiem płynności finansowej, ale również mogłoby doprowadzić do uszczerbku utrzymania jego rodziny.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art.61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.