Uzasadnienie
W dniu 27 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Z. G. na decyzję Wojewody z dnia 11 lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie prawa do stypendium.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji w przedmiocie uznania pobranego stypendium za nienależnie pobrane świadczenie oraz w przedmiocie zobowiązania skarżącego do zwrotu ww. świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teksy jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie trzecie ww. ustawy możliwość wstrzymania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy wskazać, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli.
Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne.
W związku z tym zakresem art. 61 § 3 ww. ustawy objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por. w tej materii: T. Woś, Pojęcie "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 484 i n.).
Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący wnioskiem o wstrzymanie próbuje objąć akt administracyjny, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym.
Wszczęta skargą sprawa sądowoadministracyjna dotyczy w zakresie przedmiotowym prawa do stypendium i jest następstwem wydania przez Wojewodę decyzji z dnia 11 lutego 2014 r., mocą której odmówiono skarżącemu przyznania prawa do stypendium.
Z kolei decyzja Starosty z dnia 6 marca 2014 r. znak [...] w aspekcie materialnym dotyczy uznania stypendium pobranego w danym okresie za nienależnie pobrane świadczenie. Ponadto decyzja ta zobowiązuje skarżącego do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
Tym samym należy uznać, że ww. decyzja Starosty nie mieści się w zbiorze aktów administracyjnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku wstrzymaniem wykonania. Jak wskazano powyżej przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 ww. ustawy mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Ponadto należy mieć na uwadze, że w odpowiedzi na skargę na decyzję Wojewody z dnia 11 lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie prawa do stypendium organ odwoławczy podniósł wprost, że do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę nie rozpoznawał ewentualnego odwołania od ww. decyzji Starosty. Wniesienie odwołania od ww. decyzji miałoby z kolei skutek suspensywny (wstrzymujący wykonalność decyzji organu pierwszej instancji) o czym stanowi art. 130 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Wskazany brak tożsamości przedmiotowo - podmiotowej ww. postępowań, a tym samym istnienie dwóch różnych spraw w znaczeniu materialnym prowadzić musiał do odmowy wstrzymania wykonania ww. decyzji Starosty, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.