Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3 listopada 2006 r. Prezydent Miasta orzekł o zameldowaniu K. M. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w G. Wojewoda decyzją z dnia 27 grudnia 2006 r. decyzję tę utrzymał w mocy.
Wyrokiem z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 102/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji, bowiem brak przewidzianego prawem formularza "zgłoszenia pobytu stałego" nie zezwalał organom meldunkowym na dokonanie zameldowania.
Następnie Prezydent Miasta decyzją z dnia 22 czerwca 2009 r. orzekł o zameldowaniu K. M. w lokalu przy ul. [...] w G. Organ odwoławczy decyzją z dnia 14 sierpnia 2009 r. utrzymał w/w decyzję w mocy.
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 518/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił powyższe decyzje obu instancji. W ocenie Sądu postępowanie dowodowe nie potwierdziło w sposób niebudzący wątpliwości, że K. M. zamieszkuje w przedmiotowym lokalu z zamiarem pobytu stałego. Organy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy miały ustalić, czy K. M. zamieszkuje w lokalu z zamiarem pobytu stałego przy pomocy wszelkich dostępnych dowodów, przeprowadzonych zgodnie z przepisami k.p.a.
Decyzją z dnia 27 stycznia 2011 r. nr [...] Prezydent Miasta dokonał zameldowania K. M. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w G. W uzasadnieniu organ wskazał, że K. M. złożył zgłoszenie pobytu stałego. Przeprowadzone postępowanie dowodowe, w tym kontrola meldunkowa oraz oględziny lokalu dokonane w dniu 3 grudnia 2010 r., wykazało, że K. M. mieszka w przedmiotowym lokalu zajmując jeden pokój. Łazienkę i kuchnię dzieli z bratem i ojcem, którzy także zamieszkują w tym budynku. Jedynie ojciec wnioskodawcy S. M. twierdził, że syn mieszka w domu przy ul. [...] w G., a w przedmiotowym lokalu jedynie bywa.
Po rozpatrzeniu odwołania S. M. od powyższej decyzji Wojewoda decyzją z dnia 18 marca 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że zebrane dowody tworzą spójny obraz stanu faktycznego i potwierdzają zamieszkiwanie K. M. przy ul. [...] w G., przy jednoczesnym braku możliwości jego zamieszkiwania w lokalu zajmowanym przez jego matkę przy ul. [...] w G., ze względu na mały metraż. Wskazano także na ewidencyjny charakter meldunku i oderwanie tej instytucji od praw do lokalu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku na decyzję Wojewody S. M. wniósł o jej uchylenie. Wskazał, że usunięto z akt sprawy jego pismo z dnia 13.07. 2003 r., którego treść jest istotna w zestawieniu z protokołem oględzin lokalu z dnia 3 grudnia 2010 r. Podniósł, że po uzyskaniu decyzji organu pierwszej instancji K. M. opuścił lokal przy ul. [...] w G., pozostawiając po sobie jedynie pralkę i zadłużenie z tytułu zużycia wody.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że nie może odnieść się do zarzutu usunięcia z akt dokumentu z dnia 13.07.2003 r., bowiem niniejsze postępowanie zostało wszczęte w 2006 r.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że treść adnotacji urzędowej i oświadczenia K. M., znajdujących się w aktach administracyjnych przemawiają za uchyleniem zaskarżonej decyzji (k. 324- 325).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest zasadna.
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 stycznia 2011 r. o zameldowaniu K. M. na pobyt stały we wskazanym budynku. Decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu 18 marca 2011 r.
Podkreślenia wymaga, że organ odwoławczy wydaje, co do zasady, decyzję na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu jej wydania.
Z notatki urzędowej sporządzonej przez Podinspektora Urzędu Miasta, znajdującej się w aktach administracyjnych (k. 324), wynika, że gdy w dniu 18 kwietnia 2011 r. K. M. zgłosił się do Urzędu Miasta w celu dokonania zameldowania poinformował, że od dnia 8 marca 2011 r. nie mieszka już w przedmiotowym lokalu i nie zamierza do niego wracać. K. M. złożył w dniu 18 kwietnia 2011 r. oświadczenie (k.325 akt administracyjnych), że lokal przy ul. [...] w G. od dnia 8 marca 2011 r. nie jest już miejscem jego stałego pobytu, bowiem tego dnia lokal ten na stałe opuścił. Okoliczności te potwierdzają twierdzenia skargi.
W związku z tym należało uznać, że po dniu wydania zaskarżonej decyzji przez Wojewodę wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, czyli zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego, określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę winien dokonać oceny zasadności zameldowania K. M. w przedmiotowym lokalu na pobyt stały z uwzględnieniem stanu faktycznego sprawy aktualnego w dniu orzekania przez organ odwoławczy.
O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.
Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.