Uzasadnienie
K. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 26 stycznia 2012 r. dotyczącą wymeldowania jej i dzieci z pobytu stałego. Jednocześnie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi podnosząc, że faktycznie zapoznała się z decyzją dopiero w dniu 7 lutego 2012 r., gdy otrzymała ją od matki. Wcześniej nie mogła się z nią zapoznać, ponieważ pracowała dorywczo w innym mieście.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, natomiast nie odniósł się do wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
Poza sporem było, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 30 stycznia 2012 r. - przesyłkę zawierającą decyzję odebrała jej matka. Doręczenie to było prawnie skuteczne, gdyż zostało dokonane na adres do korespondencji podany przez samą skarżącą. Ostatni więc dzień do wniesienia skargi przypadał na dzień 29 lutego 2012 r.
W dniu 6 marca 2012 r. skarżąca wysłała skargę na przedmiotową decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który przekazał ją do organu odwoławczego w dniu 13 marca 2012 r. Następnie organ odwoławczy wraz z odpowiedzią na skargę przesłał ją do Sądu. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem, w takiej sytuacji jako datę złożenia skargi należy przyjąć dzień nadania skargi do właściwego organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., II FSK 1768/11, baza Lex nr 948934). W rozpatrywanej sprawie było to dzień 13 marca 2012 r.
Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca w okolicznościach niniejszej sprawy uchybiła 30 - dniowemu terminowi, określonemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - w skrócie p.p.s.a.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.).
Kryterium braku winy, jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059).
Sąd uznał, że podnoszona przez skarżącą argumentacja nie może zostać uwzględniona. Oceniając okoliczności sprawy trzeba stwierdzić, że skarżąca nie dochowała należytej staranności, w szczególności nie informowała o opuszczeniu miejsca pobytu (w związku z podjęciem pracy dorywczej w innym mieście), ani nie podała nowego adresu korespondencyjnego. Ponadto wskazując na etapie postępowania administracyjnego adres korespondencyjny, godziła się na konsekwencje związane z doręczaniem pism i rozstrzygnięć na ten adres (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2012 r., II FZ 856/11, baza Lex nr 1104154). Także podnoszona przez skarżącą okoliczność faktycznego zapoznania się z decyzją dopiero w dniu 7 lutego 2012 r., nie może zasługiwać na uznanie i pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Istotnym jest natomiast, że skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi.
Wobec powyższego Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a.