Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. emerytowany policjant H. B. wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji z wnioskiem o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008 wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę od dnia wymagalności do dnia wypłaty.
W swym piśmie podniósł, iż przed rokiem 2006 r. stosowny równoważnik był mu wypłacany na mocy decyzji wydanej na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji i § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Z kolei wobec wymogu corocznej waloryzacji przedmiotowego świadczenia należało wydawać corocznie odrębne decyzje co do wysokości równoważnika pieniężnego.
W odpowiedzi na w/w wniosek, Komendant Miejski Policji pismem z dnia 21 stycznia 2009 r. poinformował wnioskodawcę, że otrzymywane przez emerytów i rencistów policyjnych świadczenie miało swe umocowanie jedynie w przepisach wykonawczych do ustawy o Policji. Z w/w ustawy wynika natomiast, że prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego może otrzymywać policjant w służbie stałej. Z kolei w świetle art. 29 i 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin emerytowi (renciście) przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji organów Policji. Emeryt lub rencista policyjny nie ma więc uprawnienia do domagania się innych świadczeń związanych z użytkowanym lokalem mieszkalnym, przysługujących policjantom.
Organ dodał również, że w dniu 28 grudnia 2005 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dokonał nowelizacji rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. uchylając dwie jednostki redakcyjne, tj. § 8 i § 9 ust. 2, co skutkowało utratą od dnia 1 stycznia 2006 r. prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego oraz właściwości organów Policji do rozstrzygania w sprawach związanych z tym świadczeniem.
W następstwie pisma H. B. z dnia 6 lutego 2009 r. zatytułowanego "odwołanie" Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia 27 lutego 2009 r. poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek został rozpatrzony zgodnie z prawem.
Przedmiotowe pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 24 września 2009 r. skarga została odrzucona.
W dniu 6 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga H. B. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 22 grudnia 2008 r. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 r. skarga na bezczynność została oddalona.
W dniu 11 lutego 2011 r. Komendant Miejski Policji, działając na podstawie art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego art. 91 ust. 1 i 2, art. 97 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1991 r. o Policji, art. 2 pkt 2 lit. c), art. 29 i art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego wydał decyzję, mocą której cofnął H. B. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nadanych decyzją nr [...] z 1 kwietnia 1999 r.
W następstwie w/w rozstrzygnięcia w tym samym dniu Komendant Miejski Policji, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1991 r. o Policji, art. 2 pkt 2 lit c), art. 29 i art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin wydał decyzję nr [...], mocą której odmówił wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2010.
W uzasadnieniu decyzji o odmowie wypłaty odszkodowania wskazano, że uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego osób pobierających emeryturę lub rentę policyjną wynikało wyłącznie z § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Praktyka wypłacania tej grupie osób przedmiotowego świadczenia wynikała z rozszerzającej interpretacji art. 91 ust. 1 ustawy o Policji uprawniającego policjantów do tego równoważnika. Z uwagi zaś na dyspozycję art. 29 i art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin usunięto z przedmiotowego rozporządzenia przepis będący podstawą w/w równoważnika dla emerytów i rencistów. Nowelizacja przepisu wykonawczego przywróciła zatem z dniem 1 stycznia 2006 r. stan zgodny z ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym [...].
Co równie istotne, w świetle art. 91 ust. 1 ustawy o Policji równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przysługuje policjantowi, a nie emerytowi lub renciście policyjnemu. Również przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym [...] nie pozwalają traktować emerytów i rencistów policyjnych w zakresie tego prawa w sposób tożsamy jak policjantów w służbie czynnej.
W następstwie odwołania H. B. z dnia 25 lutego 2011 r. od decyzji w przedmiocie cofnięcia prawa do równoważnika pieniężnego Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 1 kwietnia 2011 r. nr [...] wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, art. 2 pkt 2 lit c), art. 29 i art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie Komendanta Miejskiego Policji o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał zaś, że tylko ustawy mogą być źródłem uprawnień i obowiązków obywateli. Z uwagi na to, że żaden przepis ustawy o Policji ani ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin nie przyznawał ani nadal nie przyznaje emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego rozstrzygnięcie organu I instancji należało uznać za prawidłowe.
W następstwie w/w rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia prawa do równoważnika Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 1 kwietnia 2011 r. nr [...] wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, art. 2 pkt 2 lit c), art. 29 i art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Miejskiego Policji odmawiające wypłaty równoważnika za lata 2006 - 2010.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że krąg osób uprawnionych do w/w świadczenia stanowi materię uregulowaną bezpośrednio w ustawie o Policji. Niemniej zagadnienia uprawnień mieszkaniowych emerytów i rencistów reguluje również ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, która przewiduje dwa uprawnienia związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych. Pierwsze uprawnienie zostało określone w art. 29 ust. 1 w/w ustawy. W myśl tego przepisu funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty, mają prawo do lokalu mieszkalnego (prawo do uzyskania i użytkowania lokalu na podstawie decyzji administracyjnej) będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby.
Drugie zaś uprawnienie wynika z art. 30 w/w ustawy. Zgodnie z tym przepisem, emerytom i rencistom policyjnym przysługuje pomoc w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy.
W ocenie organu konsekwencją uchylenia § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego jest brak podstaw do stosowania od dnia 1 stycznia 2006 r. przepisów tego rozporządzenia w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych. Innymi słowy, od dnia 1 stycznia 2006 r. zapisy tego aktu nie mogą stanowić podstawy do naliczania równoważnika w/w osobom jak również do podejmowania wobec tych osób innych czynności uregulowanych w rozporządzeniu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję nr [...] H. B. wniósł o stwierdzenie nieważności tej decyzji oraz decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia 11 lutego 2011 r., względnie o ich uchylenie.
Wydanemu rozstrzygnięciu Komendanta Wojewódzkiego Policji skarżący zarzucił naruszenie:
- - zasad ogólnych określonych w art. 6 i 7 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym jak i prawnym oraz błędne określenie podstawy prawnej decyzji;
- - art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia;
- - art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin w zw. z art. 91 ust. 1 ustawy o Policji poprzez odmowę wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego;
- - naruszenie art. 16, art. 162 § 1 pkt 1 i art. 163 k.p.a. w zw. z § 8 i § ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego poprzez odmowę wypłaty równoważnika mimo zachowującej moc prawną decyzji nr [...] z dnia 1 kwietnia 1999 r. o przyznaniu prawa do równoważnika;
W obszernym uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że brak uchylenia decyzji występującej w obrocie prawnym i nadającej jej indywidualnemu adresatowi określone uprawnienia oznacza, że akt ten nadal obowiązuje. Stosowna eliminacja aktu może zaś nastąpić w sposób generalny poprzez wprowadzenie ściśle określonych przepisów przejściowych bądź w oparciu o akt o charakterze indywidualnym. W ocenie skarżącego zmiana aktu prawnego automatycznie nie uchyla bowiem decyzji, które weszły już do obrotu prawnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej.
Granice przedmiotowej kontroli zostały z kolei zakreślone w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z przedmiotową regulacją sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną.
Mając na uwadze stan faktyczny rozpatrywanej sprawy, stosowne regulacje normatywne oraz w/w kryterium kontroli, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie dopatrzył się naruszenia przez organy prawa materialnego w sposób, które miało wpływ na wynik sprawy, ani też takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na jej finalne rozstrzygnięcie.
Zasadnicze znaczenie w sprawie ma okoliczność, że w dniu 1 stycznia 2006 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246). Aktem tym uchylono m.in. § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. Przepis ten stanowił, że przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego.
Od dnia 1 stycznia 2006 r. w krajowych regulacjach normatywnych nie istnieje zatem przepis, który pozwalałby w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego traktować osoby uprawnione do policyjnych świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego w sposób analogiczny, jak policjantów w służbie czynnej.
Stosownie bowiem do art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, to policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jak wynika z literalnego brzmienia tego przepisu, prawo do tego równoważnika przysługuje policjantowi, a nie emerytom czy rencistom policyjnym.
Także przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy służb mundurowych nie pozwalają traktować emerytów czy rencistów w zakresie tego prawa w sposób tożsamy, jak policjantów w służbie czynnej. Art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin stanowi jedynie o prawie emeryta i rencisty do lokalu mieszkalnego, a art. 30 – o prawie do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Brzmienie przepisu art. 29 w/w aktu prawnego nie pozwala na niejako automatyczne rozciągnięcie wszystkich świadczeń, wskazanych w ustawie o Policji na emerytów i rencistów policyjnych. Przeciwnie – funkcjonariuszom zwolnionym ze służby, a uprawnionym do policyjnej emerytury lub renty przysługują tylko świadczenia wyraźnie w w/w regulacji wymienione.
Stąd też należy wyciągnąć wniosek, że uprawnienie do równoważnika za remont lokalu nie wynika z przepisów rangi ustawowej.
W zaskarżonej decyzji oraz decyzji utrzymanej nią w mocy organy słusznie uznały, że z dniem 1 stycznia 2006 r. odpadła podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego dla skarżącego, będącego emerytem policyjnym.
Sąd zauważa jednocześnie, że ustawa o Policji nie stanowiła i nadal nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień do równoważnika pieniężnego emerytowi czy renciście policyjnemu. Jej art. 91 ust. 1 w swojej treści jednoznacznie ogranicza prawo do równoważnika wyłącznie do czynnych policjantów, zaś ust. 2 art. 91 upoważnia ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia wysokości, zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1.
Wydane na jego podstawie rozporządzenie wykonawcze w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2006 r. wykraczało więc poza granicę delegacji ustawowej. Konieczne było w związku z tym uchylenie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia.
Należy zwrócić również uwagę na okoliczność wydania w dniu 11 lutego 2011 r. decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego weryfikującej możliwość wywoływania wiążących skutków prawnych przez decyzję nr [...] z dnia 1 kwietnia 1999 r., która uzyskała walor ostateczności.
Podstawą tej decyzji był art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z § 6 w/w rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Stanowi on, że decyzję o cofnięciu uprawnienia do wydania dotychczas przyznanego równoważnika wydaje się, jeżeli policjant (a w związku z uchylonym § 8 rozporządzenia – emeryt policyjny) przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 pkt 1. Uchylony § 8 stanowił niezbędną podstawę pozwalającą analogicznie stosować § 1 ust. 1 rozporządzenia do emerytów policyjnych. Skoro podstawa ta odpadła, to emeryci policyjni nie spełniają warunków określonych w tymże § 1 ust. 1, jako że w ogóle tego przepisu się do nich nie stosuje. Należy zatem uznać, że organ wydając w/w decyzję w istocie uregulował w sposób prawidłowy stan sprawy, odnosząc go do obecnie obowiązujących regulacji normatywnych.
W związku z powyższym zarzuty skarżącego koncentrujące się wokół naruszenia art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji należy uznać za niezasadne.
Za niezasadne Sąd poczytał również zarzuty naruszenia art. 6, 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a.
W ocenie Sądu nie powinno budzić bowiem jakiejkolwiek wątpliwości, że organy administracji winny stosować przy wydaniu swoich decyzji przepisy prawa obowiązującego w dacie ich podejmowania. Organy te związane są bowiem zasadą praworządności wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., która na tle przepisów normujących postępowanie administracyjne znajduje swój wyraz w art. 6 k.p.a.
W związku z tym organy orzekające oceniając wniosek skarżącego o wypłatę równoważnika złożony w dniu 22 grudnia 2008 r. musiały - niezależnie od prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy - uwzględnić zasadnicze zmiany normatywne wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r.
Organy orzekające uwzględniły zatem fakt, że równoważnik za remont lokalu mieszkalnego przysługiwał do dnia 1 stycznia 2006 r. jedynie na mocy § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r., która to regulacja w sposób nieuprawniony rozciągnęła przepisy rozporządzenia na emerytów i rencistów poszerzając katalog podmiotów uprawnionych ściśle określony w art. 91 ust. 1 ustawy o Policji.
Organy uwzględniły również w/w nowelizację rozporządzenia, która – zdaniem Sądu w niniejszym składzie - bez naruszenia praw ukształtowanych w istocie niezgodnie z konstytucyjnym porządkiem prawnym, uporządkowała stan normatywny cofając stosowne uprawnienie przyznane emerytom i rencistom policyjnym w drodze aktu rangi podustawowej.
W reasumpcji powyższych rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielając zarzutów skargi jak i nie dopatrując się uchybień, które powinny być wzięte pod uwagę z urzędu, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.