Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 czerwca 2010 r., Dyrektor Izby Celnej w [...] w piśmie procesowym z dnia 24 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego) wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w innych sprawach ze skarg "A" Sp. z o.o. w [...].
W piśmie procesowym z dnia 24 czerwca 2010 r. strona skarżąca oświadczyła natomiast, że nie wnosi o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko podała, że dostrzega znaczenie rozstrzygnięć skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny w innych, choć podobnych przez nią zainicjowanych sprawach. Powołując uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II FPS 4/08, skarżąca argumentowała, że rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji dotyczyć będzie jedynie sprawy zawisłej przed nim, a nie innej, choć podobnej, będącej przedmiotem postępowania przed Sądem pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Jedną z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest przewidziany w art. 126 p.p.s.a. zgodny wniosek stron w tym przedmiocie. Podstawową przyczyną zawieszenia postępowania w tym trybie jest wola stron, a nie zdarzenie, które stanowi przeszkodę w prawidłowym procesowaniu.
W niniejszej sprawie przyjąć należało, że brak poparcia wniosku o zawieszenie postępowania przez skarżącą uniemożliwił Sądowi wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania na zgodny wniosek stron.
Ponadto, wskazany przez stronę wnioskującą powód przemawiający za zawieszeniem postępowania nie daje podstawy do działania z urzędu, stosownie do art. 124 § 1 i art. 125 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 126 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.