Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień 30 kwietnia 2023 r. J. B. wniósł skargę w której wskazał, że dotyczy ona naborów na stanowiska urzędnicze ogłoszonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku i przeprowadzonych w dniach:
- - 3 listopada 2021r. nr [...] w Urzędzie Skarbowym w M.,
- - 15 listopada 2021r. nr [...] w III Urzędzie Skarbowym w G.,
- - 27 grudnia 2021r. nr [...] w Urzędzie Skarbowym w P.,
- - 19 stycznia 2022r. nr [...] w [...] Urzędzie Skarbowym w G.,
- - 11 marca 2022r. nr [...] w [...] Urzędzie Skarbowym w G. Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych, że rozstrzygnięcie naboru na wolne stanowisko urzędnicze stanowi podlegającą kognicji tych sądów czynność inną niż określone art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, przy czym sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Zdaniem Sądu skarżący niewątpliwie uchybił terminowi do wniesienia skargi, gdyż przyjąć należy, że o zaskarżonych wynikach naboru na stanowiska urzędnicze dowiedział się niezwłocznie po ukończeniu procedury naboru. Skarga dotyczy naborów przeprowadzonych w okresie listopad 2022 – marzec 2022 r., a wniesiona została dopiero w maju 2023 r., a zatem ponad rok po zakończeniu ostatniego z naborów.
Sąd nie znajduje podstaw, by uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Skarżący ubiegał się bowiem o zatrudnienie w organach administracji skarbowej, w których była znajomość prawa, między innymi prawa podatkowego materialnego i proceduralnego. Należy przyjąć, że ogólne zasady i podstawowy trzydziestodniowy termin przeznaczony na wnoszenie skarg do sądu administracyjnego powinny być znane osobie ubiegającej się o stanowisko referenta (starszego referenta) w organach administracji skarbowej.
Skarżący nie jest także osobą nieporadną, która nie byłaby w stanie należycie zadbać o ochronę swych praw. Świadczy o tym zarówno wniesienie powództwa do sądu pracy opartego na zarzucie dyskryminacji w zakresie zatrudnienia związanego z kwestionowanym naborem, jak i fakt zatrudnienia skarżącego na odpowiedzialnym stanowisku sekretarza sądowego w Sądzie Okręgowym w G. W treści skargi skarżący w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego zdecydował się na wniesienie skargi do sądu administracyjnego po tak długim czasie od zakończenia kwestionowanych naborów.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie sprawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.