Uzasadnienie
V. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody z dnia 7 stycznia 2009 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej z dnia 31 października 2008 r. nr [...], orzekającej o zobowiązaniu go do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia 6 listopada 2008 r.
Pismem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie – w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wezwał nadto skarżącego do złożenia w tym samym terminie pełnomocnictwa dla doręczeń udzielonego osobie zamieszkałej na terenie Polski, pouczając go o skutkach nieustanowienia pełnomocnika dla doręczeń.
Wezwanie zostało doręczone na wskazany w skardze adres do korespondencji w dniu 30 maja 2009 r. w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. dorosłemu domownikowi L. S., termin do uzupełniania braków skargi upływał zatem w dniu 30 lipca 2009 r. (vide: z.p.o. w aktach sprawy). Pomimo upływu zakreślonego terminu w/w zarządzenia nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z kolei, stosownie do przepisu art. 230 powołanej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie, mając na uwadze treść art. 220 § 2 przewodniczący wezwał wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Mając na uwadze niewykonanie przedmiotowych zarządzeń Sądu oraz treść powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.