Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 marca 2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uchyliło decyzję z dnia 22 marca 2003 r. wydaną przez Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich [...] z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie naliczenia K. i A. K. kary pieniężnej w wysokości 994.400 zł za samowolne zajęcie pasa drogowego o powierzchni 200 m2 i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł organ I instancji, określając się jako" Gmina Miejska [...] - Zarząd Dróg Miejskich [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie zaś z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego prezentowany jest pogląd, iż stroną postępowania administracyjnego nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnych. Pogląd ten został m.in. wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r. (ONSA z 1990 r., z. 4, poz. 7), w którym stwierdzono, że bez względu na przedmiot sprawy i jej rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego, w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy.
Zatem wójt, burmistrz lub prezydent miasta - jak w rozpoznawanej sprawie nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi, niezależnie od tego, czy działa jako organ gminy upoważniony do reprezentowania gminy na zewnątrz czy też jako organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ gminy nie ma (własnego) interesu prawnego we wniesieniu takiej skargi; w pierwszym przypadku dlatego, że działa w imieniu gminy, a zarazem w granicach jej interesu prawnego, w drugim zaś z tego powodu, że wydając decyzję w sprawie działa jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie. Należy zatem podzielić pogląd, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie (decyzję lub postanowienie), nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie III RN 189/01, publ. OSNAP 2002/8/177).
Reasumując należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie Prezydent Miasta [...] nie jest uprawnionym podmiotem do wniesienia skargi. W związku z tym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.