Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 19 kwietnia 2023 r. (nr SKO.474.16.2023) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku utrzymało w mocy decyzję Starosty Lęborskiego z dnia 13 marca 2023 r. o skierowaniu W. D. na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
W skardze na to rozstrzygnięcie skarżący wskazał, że opisana wyżej decyzja jest bezpodstawna, ponieważ nie istnieją żadne szczególnie, ani uzasadnione, ani poważne, zastrzeżenia dotyczące aktualnego stanu zdrowia skarżącego. Skarżący zaznaczył, że pomimo swojego wieku jest osobą sprawną zarówno fizycznie, jak i umysłowo. Od czasu wszczepienia 6 lat temu defibrylatora serca, skarżący nie ma już żadnych problemów z sercem i układem krążenia. Odnośnie wady wzroku skarżący zaznaczył zaś, że nie jest to wada uniemożliwiająca mu kierowanie pojazdem, gdyż okulary korekcyjne nosi on tylko do czytania, a w 2021 r. przeszedł zabieg usunięcia zaćmy, który skorygował wadę.
W związku z powyższym, skarżący wniósł o uwzględnienie skargi, a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi unormowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259) powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."
W świetle art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na tym etapie postępowania badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki - czy zachodzi - "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".
Brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. Niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny sądu pierwszej instancji w toku rozprawy i ochrona tymczasowa, wynikająca z art. 61 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie Sądu - ma funkcję odmienną. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza – na przewidywanym (prognozowanym) rozstrzygnięciu sądu w tym zakresie, niweczyłoby sądową kontrolę legalności zaskarżonego aktu.
Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, winno być wykazane przez wnioskodawcę. Wnioskodawca winien zatem skonkretyzować te przesłanki, zawsze mając na uwadze okoliczności faktyczne danej sprawy. W rozpatrywanym przypadku skarżący winien zatem wskazać i uprawdopodobnić konkretne niekorzystne konsekwencje, jakie mogłyby dla niego wynikać z wykonania decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i nie wykazał, na czym miałaby polegać nieodwracalność skutków powstałych w następstwie wykonania opisywanej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w istocie uzasadniony. Skarżący nie podał jaką konkretnie znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może wywołać przeprowadzenie badania lekarskiego.
Zatem przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a nie zostały w sprawie wykazane. Skarżący nie uzasadnił możliwości ich realnego zaistnienia, a jedynie wskazał na - pozostającą bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku - możliwość uwzględnienia skargi.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny, nie powoduje istotnych skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi, w związku z którą wniesiono wniosek, jest bowiem decyzja, która - jedynie - kieruje skarżącego na badanie lekarskie. Decyzja ta nie upoważnia ani do zatrzymania prawa jazdy, ani do cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Samo wykonanie badania nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Decyzja w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie nie powoduje automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do istnienia ewentualnych przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Sama obawa, że wykonanie badania doprowadzi - w przyszłości - do podjęcia aktów administracyjnych, które spowodują utratę uprawnień do kierowania pojazdami, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazano wyżej, celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. Ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami - w razie stwierdzenia na podstawie badań istnienia ku temu przeciwwskazań - będzie podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Jako odrębny akt administracyjny nie jest ona przedmiotem niniejszego postępowania.
Reasumując, Sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został przez skarżącego uzasadniony, a charakter zaskarżonego aktu nie wskazuje, aby mógł on wywołać negatywne dla skarżącego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., co uzasadniało odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.