Uzasadnienie
P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na protokół Komendanta Straży Miejskiej z dnia 29 stycznia 2015r., w przedmiocie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty.
W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie.
W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest protokół Komendanta Straży Miejskiej z dnia 29 stycznia 2015 r. w przedmiocie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty. Protokół ten zawiera informację, ile osób stawiło się na rozmowy kwalifikacyjne oraz które z nich zostały wybrane i przedstawione Komendantowi do podjęcia decyzji w sprawie ich zatrudnienia.
Zaskarżony protokół nie stanowi zatem decyzji ani postanowienia, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Nie jest także aktem lub czynnością, określoną w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Zaskarżony protokół powyższych cech niewątpliwie nie posiada.
W sposób oczywisty zaskarżony protokół nie należy także do przedmiotów zaskarżenia określonych w art. 3 § 2 pkt 4a-8 p.p.s.a.
Możliwość poddania zaskarżonego protokołu kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art.3 § 3 p.p.s.a.
Zaskarżony protokół nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, ani nie przyznaje mu żadnych praw, a zatem nie zawiera cech żadnego z przejawów działania administracji publicznej, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
W tym stanie sprawy, uznając, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.