Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2004 r. wyżej opisanym, Wojewoda – na podstawie art. 134 KPA – stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez E. Cz. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2004 r. orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że E. Cz. wniósł za pośrednictwem poczty odwołanie od decyzji organu I instancji lecz uczynił to w dniu 16 lutego 2004 r., podczas gdy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 13 lutego 2004 r.
Odwołujący się nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co skutkuje stwierdzeniem, że wniesione odwołanie jest niedopuszczalne.
W skardze z dnia 22 kwietnia 2004 r. E. Cz. wniósł o uchylenie decyzji o wymeldowaniu skarżącego z lokalu, napisał również, że ostatnie pismo od Wojewody otrzymał w dniu 23 marca 2004 r. co oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło w terminie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
w myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga nie jest zasadna.
Rozpoznając skargę na postanowienie o niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia (niezależnie od prawidłowości sformułowania rozstrzygnięcia) sąd ogranicza się do zbadania prawnych przesłanek wydania postanowienia, nie jest natomiast uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym postanowienie.
Sąd nie może przywrócić stronie terminu do wniesienia odwołania, gdyż kompetencje takie przysługują jedynie organowi odwoławczemu (art. 59 § 2 KPA), a postanowienie w tym przedmiocie jest ostateczne i może być skarżone do sądu (jw.).
Z przedstawionych powodów zarzuty skargi E. Cz. odnoszące się do decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2004 r. pozbawione są prawnego znaczenia w niniejszej sprawie.
Skarżący nie podniósł natomiast zarzutów w stosunku do postanowienia Wojewody z dnia 17 marca 2004 r., będącego przedmiotem kontroli Sądu.
Jak wynika z akt sprawy decyzja Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2004 r. [...] o wymeldowaniu skarżącego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. na wniosek I. Rz. doręczona została skarżącemu w dniu 30 stycznia 2004 r. (k – 79 akt adm.).
Odwołanie od decyzji, co również wynika z akt administracyjnych (k-81), wpłynęło do Urzędu Miejskiego w G. w dniu 17 lutego 2004 r., a wysłane zostało w dniu 16 lutego 2004 r., o czym świadczy stempel pocztowy na kopercie – (k – 91 akt adm.). Odwołanie nosi tytuł "Oświadczenie" i jest najwcześniejszym pismem skarżącego odnoszącym się do decyzji o wymeldowaniu.
Pismo nie zawiera ani wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania ani wyjaśnień, z jakich względów skarżący uchybił terminowi do jego wniesienia.
W takim stanie rzeczy zachodziły prawne przesłanki do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 KPA. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W opisanych okolicznościach sprawy zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co prowadziło do oddalenia skargi E. Cz. na podstawie art. 151 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. jw.).