Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 września 2016 r. Burmistrza Miasta, działając na podstawie m. in. art. 2 pkt 4, art. 5 ust. 4, ust. 4a, ust. 4b, art. 15b ust. 2, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.), odmówił przyznania B. K.-U. świadczenia w formie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, wnioskowanego na K. U..
W uzasadnieniu organ, wskazując na treść art. 15 b ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych podał, że jednorazowa zapomoga przysługuje matce lub ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka, jeśli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1.992,00 zł.
Ustalono, że na dochód trzyosobowej rodziny wnioskodawczyni w 2014 r., tzn. w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy składało się, wynagrodzenie za pracę wnioskodawczyni w firmie [...] oraz w firmie [...] w wysokości 24.638,64 zł oraz dochód męża wnioskodawczyni w wysokości 35.166,39 zł. Z uwagi na rozwiązane umowy o pracę i zakończenie umów zlecenia w dochodzie rodziny wynoszącym łącznie 59.805,03 zł nie uwzględniono w/w dochodu utraconego wnioskodawczyni, tzn. kwoty 24.638,64 zł (59.805,13 zł - 24.638,64 zł = 35.166,39 zł - dochód miesięczny 2.930,53 zł). Natomiast w związku z podjęciem przez B. K. - U. działalności gospodarczej z dniem 3 sierpnia 2015 r. uwzględniono wskazany przez nią w oświadczeniu dochód netto z września 2015 r. w wysokości 4.690,45 zł.
Zatem obliczony miesięczny dochód rodziny wyniósł 7.620,98 zł (2.930,53 zł + 4.690,45 zł), zaś na jedną osobę w rodzinie stanowił 2.540,33 zł i przekroczył ustawowe kryterium dochodowe o kwotę 618,33 zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji B. K. - U. wskazała, że w 2015 r. osiągała dochody przez cały rok i zastosowanie w decyzji pojęć utraty dochodu i uzyskania dochodu jest błędne. Do dnia 31 lipca 2015 r. zatrudniona była na umowę o pracę i umowy zlecenia, a od 3 sierpnia 2015 r. podjęła działalność gospodarczą i uzyskiwała dochody. Strona zaznaczyła, że przedmiot pracy na umowę o pracę i umowy zlecenia jest taki sam, jak przedmiot działalności gospodarczej, dlatego zastosowanie w tej sytuacji utraty i uzyskania dochodu pozbawiło ją świadczenia. Natomiast przyjęcie ciągłości uzyskiwania dochodu pozwoliłoby zastosować dochód osiągnięty z roku kalendarzowego poprzedzającego okres zasiłkowy, tj. 2014 w kwocie 59 805,03 zł, co daje kwotę 1.661,25 zł na osobę i tym samym uprawnia do świadczenia.
Decyzją z dnia 20 lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 5 ust. 4 i 4b, art. 15 b ustawy o świadczeniach rodzinnych, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy, w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Stosownie zaś do treści art. 5 ust. 4b ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych.
Organ odwoławczy przyznał, że organ I instancji prawidłowo w dochodzie rodziny nie uwzględnił dochodu z 2014 r. w wysokości 24.638,64 zł, gdyż był on dochodem utraconym z uwagi na rozwiązanie umowy o pracę i umów zlecenia. Natomiast dochód uzyskany w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej z września 2015 r. w wysokości 4.690,45 zł jest dochodem uzyskanym zgodnie z treścią złożonego przez stronę oświadczenia. Wobec powyższego dochód trzyosobowej rodziny wnioskodawcy w przeliczeniu na osobę wyniósł 2.540,33 i przekroczył kwotę 1.922,00 zł.
B. K. - U. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Twierdziła, że zastosowanie przepisów art. 5 ust. 4 i ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych w jej sprawie było niewłaściwe. Zdaniem skarżącej nie wystąpiła utrata dochodu, tylko przekształcenie formy uzyskiwania dochodu z umowy o pracę na działalność gospodarczą. Wnioskowała o zastosowanie zasady ustalenia dochodu w sposób określony w art. 3 pkt 2a ustawy, bez uwzględnienia normy art. 5 ust. 4 i 4b.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako - "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały podjęte z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga podlega uwzględnieniu, choć zasadniczo nie z przyczyn w niej wskazanych.
Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 września 2016 r., którą odmówił przyznania B. K. - U. jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, wnioskowanego na K. U..
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1518), dalej jako - "ustawa" i rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2015 r., poz. 2284), a także Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę do ubiegania się o zasiłek rodzinny, specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2015 r., poz. 1238).
Na wstępie należy wskazać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podobnie jak organ I instancji, prawidłowo wskazały przepisy znajdujące zastosowanie w niniejszej sprawie. Niemniej wydane przez te organy decyzje są przedwczesne.
Świadczeniem rodzinnym jest jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka - art. 2 pkt 4 ustawy.
Zgodnie z art. 15 b ust. 1 ustawy z tytułu urodzenia się żywego dziecka przyznaje się jednorazową zapomogę w wysokości 1.000 zł na jedno dziecko.
Jednorazowa zapomoga przysługuje matce lub ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1922,00 zł. Przepisy art. 5 ust. 4-4b, 7-9 i 11 stosuje się odpowiednio (art. 15 b ust. 2 tej ustawy).
Zapomoga, o której mowa w ust. 1 przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu (art. 15 b ust. 5 ustawy).
Poza sporem było w niniejszej sprawie, że rodzina B. K. - U. (dalej jako - "strona" lub "skarżąca") składa się z trzech osób, tj. wnioskodawczyni, jej męża i syna[...]. Jak wynika z ustaleń poczynionych w sprawie na dochód trzyosobowej rodziny wnioskodawczyni w 2014 r., tzn. w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy składało się, wynagrodzenie za pracę wnioskodawczyni w firmie [...] oraz w firmie [...] w wysokości 24.638,64 zł oraz dochód męża wnioskodawczyni w wysokości 35.166,39 zł. Ponieważ rozwiązano umowę o pracę i zakończone zostały umowy zlecenia, w dochodzie rodziny wynoszącym 59.805,03 zł nie uwzględniono kwoty dochodu utraconego wnioskodawczyni (59.805,13 zł - 24 638,64 zł = 35 166,39 zł - dochód miesięczny 2.930,53 zł).
Natomiast w związku z podjęciem przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej z dniem 3 sierpnia 2015 r. uwzględniono wskazany przez nią w oświadczeniu dochód netto z września 2015 r. w wysokości 4.690,45 zł. W konsekwencji też ustalona kwota dochodu, przekraczająca ustawowe kryterium stanowiła podstawę do odmowy przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia przez organy obu instancji.
Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowiła wysokość dochodu rodziny wnioskodawczyni, co słusznie podniósł organ odwoławczy. Okoliczności faktyczne sprawy były bezsporne.
W świetle definicji legalnej zawartej w art. 3 pkt 1 ustawy za dochód uważa się po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób:
- a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e i art.30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne niezliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne,
- b) deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne,
- c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy dochód rodziny - oznacza sumę dochodów członków rodziny, zaś dochód członka rodziny - oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b.
W wyroku z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 242/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że przez dochód rodziny, w myśl art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, rozumie się sumę dochodów członków rodziny. Z kolei dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b (art. 3 pkt 2a). Zgodnie natomiast z treścią art. 5 ust. 4b w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych.
W praktyce oznacza to, że w sytuacji, gdy nie mamy do czynienia z utratą lub uzyskaniem dochodu, tj. z sytuacjami wskazanymi w art. 5 ust. 4-4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, należy po ustaleniu składu rodziny dokonać operacji matematycznych polegających na: 1. ustaleniu rocznego dochodu każdego pojedynczego członka rodziny (osiągniętych w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy), 2. podzieleniu rocznego dochodu każdego członka rodziny przez liczbę miesięcy, w których był uzyskiwany (tj. przez 12), 3. zsumowaniu przeciętnych miesięcznych dochodów wszystkich poszczególnych członków rodziny, 4. podzieleniu przez liczbę członków rodziny. Uzyskany w efekcie tych czynności wynik należy porównać, w zależności od sytuacji, z obowiązującym kryterium dochodowym podstawowym bądź podwyższonym, którego przekroczenie może powodować, że zasiłek rodzinny nie będzie się należał.
W art. 5 ust. 4-4b ustawy ustawodawca przewidział jednak sytuację zmian w strukturze dochodów rodziny, które winny być uwzględnione w celu ustalenia dochodu zbliżonego do dochodu faktycznie uzyskiwanego. Zmiany te mogą polegać na uzyskaniu dochodu lub też na jego utracie. Definicję legalną uzyskania dochodu zawiera art. 3 pkt 24 ustawy. Zmiany polegające na uzyskaniu dochodu mogą nastąpić:
w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. W zależności od charakteru zamian w strukturze dochodów, jak i czasu ich powstania ustawodawca przewidział różne zasady modyfikowania wysokości dochodu branego pod uwagę przy ustalaniu uprawnień do świadczeń rodzinnych.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że nastąpiły zmiany w strukturze dochodu rodziny, a mianowicie utrata oraz uzyskanie dochodu.
Stosownie do art. 5 ust. 4 ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym roku poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.
Zgodnie zaś do treści art. 5 ust. 4b ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych.
Organy obu instancji w uzasadnieniu decyzji przywołały treść powyższych regulacji. W oparciu o dyspozycję przepisu art. 5 ust. 4b ustawy, organy uwzględniły w dochodzie rodziny wnioskodawczyni, dochód z miesiąca września 2015 r. w wysokości 4 690,45 zł w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej przez skarżącą w dniu 3 sierpnia 2015 r. (okoliczność poza sporem).
Jednak organom obu instancji uszło uwadze, że doliczenie do dochodu rodziny dochodu uzyskanego na podstawie art. 5 ust. 4b ustawy zależy od dodatkowej przesłanki. Ustawodawca uzależnił bowiem możliwość uwzględnienia ww. dochodu od spełnienia warunku, a mianowicie - od kontynuacji uzyskiwania tego dochodu - w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych. W rozpoznawanej sprawie organy nie zajęły się w ogóle badaniem istnienia tej przesłanki. Nie wyjaśniły tym samym dlaczego uznały, że została ona w okolicznościach niniejszej sprawy spełniona. Organy ograniczyły się do wskazania, że skarżąca rozpoczęła działalność gospodarczą z dniem 3 sierpnia 2015 r. Nie czyniąc jednak żadnych innych ustaleń w tym zakresie, w tym zwłaszcza związanych z kwestią kontynuacji uzyskiwania dochodu z tego tytułu.
Natomiast z akt organu I instancji wynika jednoznacznie, że działalność gospodarcza prowadzoną pod firmą [...] została przez skarżącą zawieszona. Z informacji, która wpłynęła do organu w dniu 23 września 2016 r., a więc w dniu wydania decyzji przez organ I instancji wynika, że działalność gospodarcza jest zwieszona (vide: odpowiedź z systemu Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w aktach organu I instancji). Do tej okoliczności również organy obu instancji się nie odniosły.
Jak stanowi przepis art.14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz.1829, ze zm.) przedsiębiorca nie zatrudniający pracowników prowadzący działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki na dzieckiem lub na okres do 6 lat (w przypadku dziecka, które z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki osoby prowadzącej działalność gospodarczą). W pierwszym przypadku nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 6 lat, w drugim 18 lat.
Jednak - co ważne - stosownie do treści art. 14a ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w okresie zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Istnieje tylko możliwość osiągania przychodów finansowych z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej (art.14a ust. 4 pkt 6 tej ustawy).
Ponadto, zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 pkt 23 lit. f ustawy - utrata dochodu - oznacza to utratę dochodu spowodowaną wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej lub zawieszeniem jej wykonywania w rozumieniu art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.). Zawieszenie więc wykonywania działalności gospodarczej w powyższym przypadku stanowi utratę dochodu w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Natomiast uzyskanie dochodu - oznacza rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej lub wznowieniem jej wykonywania po okresie jej zawieszenia w rozumieniu art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (art. 3 pkt 24 lit. f ustawy).
Konstatując, organy obu instancji nie rozważyły istnienia dodatkowej przesłanki objętej dyspozycją art. 5 ust. 4b ustawy, tj. uzyskiwania dochodu w dniu ustalania prawa do świadczenia i nie odniosły się w ogóle do faktu zawieszenia działalności gospodarczej, co w świetle przywołanych powyżej przepisów ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy. Jest oczywiste, że organy ponownie rozpoznając sprawę powinny dokonać nie budzących wątpliwości w tym zakresie ustaleń. Następnie zaś w zależności od ich wyniku, podjąć stosowne rozstrzygnięcie, należycie i wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko oraz przedstawiając konieczne obliczenia.
Należy też stanowczo podkreślić, że kognicja sądu administracyjnego, której przedmiotem jest kontrola legalności zaskarżonych decyzji, nie pozwala Sądowi orzekającemu na dokonywanie ustaleń faktycznych w sprawie (w tym związanych z zawieszeniem działalności gospodarczej czy z wysokością dochodu rodziny skarżącej). Ustaleń tych dokonują bowiem organy administracyjne i powinny one znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. To na organie administracji publicznej ciąży obowiązek prowadzenia postępowania dowodowego. Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i podejmuje kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.).
W konsekwencji poczynionych rozważań należy uznać, że organy naruszyły przywołane przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Zarzuty podniesione w skardze, jak już zostało to zaznaczone na początku uzasadnienia, nie mogą zasługiwać na uwzględnienie. Organy miały obowiązek odpowiedniego zastosowania przepisu art. 5 ust. 4-4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, co wynika wprost z treści art. 15b ust. 2 tej ustawy. Zasadnie też przyjęły, że mamy do czynienia w niniejszej sprawie z utratą i z uzyskaniem dochodu. Wobec treści definicji legalnych zawartych w art. 3 ustawy, nie można przyjąć w okolicznościach niniejszej sprawy, że nastąpiło jedynie "przekształcenie formy (sposobu) uzyskiwania dochodu z umowy o pracę na działalność gospodarczą", tak jak oczekuje tego skarżąca.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny uwzględnić przedstawione powyżej uwagi i wskazania.
Stosownie do treści art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenie sądu administracyjnego dostępne jest w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.