Uzasadnienie
DECYZJĄ Z DNIA 28 CZERWCA 2010 R. WÓJT GMINY ORZEKŁ O WYMELDOWANIU A. G. Z LOKALU MIESZKALNEGO W P. UL. [...].
A. G. W DNIU 30 LIPCA 2010 R., ODWOŁAŁA SIĘ OD POWYŻSZEJ DECYZJI.
WOJEWODA POSTANOWIENIEM Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2010 R., W OPARCIU O ART. 134 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1964 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, STWIERDZIŁ UCHYBIENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA PRZEZ A. G. W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE PRZEDMIOTOWA DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA STRONIE W TRYBIE ART. 44 K.P.A. PO WYSŁANIU NA ADRES PODANY PRZEZ STRONĘ, Z UWAGI NA BRAK MOŻLIWOŚCI JEJ DORĘCZENIA, ZŁOŻONO JĄ NA OKRES 14 DNI W PLACÓWCE POCZTOWEJ, POZOSTAWIAJĄC W SKRZYNCE ODBIORCZEJ ADRESATA ZAWIADOMIENIE WRAZ Z INFORMACJĄ O MOŻLIWOŚCI JEJ ODBIORU. W DNIU 15 LIPCA 2010 R., PRZESYŁKA ZAWIERAJĄCĄ DECYZJĘ ZOSTAŁA ZWRÓCONA DO ORGANU, Z UWAGI NA NIEPODJĘCIE W TERMINIE. ZATEM OD TEGO DNIA NALEŻAŁO LICZYĆ 14 DNIOWY TERMIN NA ZŁOŻENIE ODWOŁANIA. UPŁYNĄŁ ON W DNIU 29 LIPCA 2010 R. STRONA PRZESŁAŁA ODWOŁANIE W DNIU 30 LIPCA 2010 R., NIE WNOSZĄC O PRZYWRÓCENIE TERMINU.
ZDANIEM ORGANU BEZ ZNACZENIA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA POZOSTAWAŁ FAKT, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PONOWNIE PRZESŁAŁ DECYZJĘ NA ADRES STRONY W P., KTÓRĄ ODEBRAŁ JEJ MĄŻ W DNIU 20 LIPCA 2010 R. W TAKIEJ SYTUACJI DLA KWESTII ZACHOWANIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA, ZNACZENIE MA PIERWSZA, SKUTECZNIE DORĘCZONA PRZESYŁKA.
W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU A. G. DOMAGAŁA SIĘ UCHYLENIA POWYŻSZEGO POSTANOWIENIA.
POSTANOWIENIU ZARZUCIŁA NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, MOGĄCE MIEĆ ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, TJ.:
- - ART. 7 K.P.A. POPRZEZ NIEPODJĘCIE WSZYSTKICH KROKÓW NIEZBĘDNYCH DO DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIE SPRAWY MAJĄC NA WZGLĘDZIE SŁUSZNY INTERES STRONY W SYTUACJI, GDY SKARŻĄCA DOPEŁNIŁA WYMOGU STAWIANEGO PRZEZ TEŚĆ ART. 58 § 2 K.P.A. POPRZEZ DOPEŁNIENIE CZYNNOŚCI DLA KTÓREJ OKREŚLONY BYŁ TERMIN, TJ. WNIOSŁA O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY ROZUMIEJĄC RÓWNOCZEŚNIE, ŻE W TEN SPOSÓB SAMO PRZEZ SIĘ WNOSI O PRZYWRÓCENIE TERMINU;
- - ART. 8 K.P.A. POPRZEZ PROWADZENIE POSTĘPOWANIA W SPOSÓB NARUSZAJĄCY ZAUFANIE STRONY DO ORGANÓW PAŃSTWA W SYTUACJI, KIEDY DOKŁADNE WYCZERPUJĄCE PROWADZENIE POSTĘPOWANIA POZWOLIŁOBY WYJAŚNIĆ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DYSPONOWAŁ ADRESEM DO DORĘCZEŃ INNYM NIŻ ADRES ZAMELDOWANIA STRONY NA POBYT STAŁY I RAŻĄCO NARUSZYŁ PRAWO STOSUJĄC DORĘCZENIE ZASTĘPCZE;
- - ART. 10 K.P.A. POPRZEZ NIEUZASADNIONE ZANIECHANIE POWIADOMIENIA STRONY O GOTOWOŚCI DO WYDANIA POSTANOWIENIA, CO UNIEMOŻLIWIŁO STRONIE ZŁOŻENIE DODATKOWYCH WNIOSKÓW I WYJAŚNIEŃ, KTÓRE POZWOLIŁYBY WOJEWODZIE PODJĄĆ INNE ROZSTRZYGNIĘCIE;
- - ART. 64 § 2 W ZW. Z ART. 58 § 1 I § 2 K.P.A. POPRZEZ ZANIECHANIE WEZWANIA STRONY DO UZUPEŁNIENIA BRAKU FORMALNEGO ODWOŁANIA W POSTACI PROŚBY O PRZYWRÓCENIE TERMINU W SYTUACJI, GDY DORĘCZENIE DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NASTĄPIŁO W TRYBIE ART. 44 K.P.A., ZAŚ ODWOŁANIE WNIESIONE ZOSTAŁO NIEZWŁOCZNIE, PRZY CZYM Z TREŚCI SAMEGO ODWOŁANIA WYNIKAŁO, ŻE STRONA NIE BĘDĄC PROFESJONALISTĄ JEST ZAINTERESOWANA W MERYTORYCZNYM ROZPOZNANIU ODWOŁANIA;
- - ART. 41 K.P.A. POPRZEZ ZUPEŁNIE NIEUZASADNIONE POMINIĘCIE OKOLICZNOŚCI, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W SPOSÓB NIEUPRAWNIONY ZASTOSOWAŁ PROCEDURĘ DORĘCZENIA ZASTĘPCZEGO W SYTUACJI, GDY POSIADAŁ DOKŁADNĄ WIEDZĘ O ADRESIE DO KORESPONDENCJI W Ł., CO SAM WSKAZAŁ W DECYZJI.
W UZASADNIENIU SKARŻĄCA PODNIOSŁA M.IN., ŻE KIEDY DORĘCZONO JEJ DECYZJĘ, NIE WIEDZIAŁA O UPRZEDNIM UZNANIU JEJ ZA DORĘCZONĄ W TRYBIE ZASTĘPCZYM. STOSOWNIE DO POUCZENIA ODWOŁAŁA SIĘ W TERMINIE I OCZEKIWAŁA NA MERYTORYCZNE ROZPATRZENIE SPRAWY. LOGICZNYM JEST, ŻE NIE MOGŁA W TEJ SYTUACJI WNIEŚĆ WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU, GDYŻ NIE MIAŁA WIEDZY O JEGO PRZEKROCZENIU. ORGAN WINIEN ZAŚ POTRAKTOWAĆ WNIESIENIE ODWOŁANIA RÓWNIEŻ JAKO PROŚBĘ O PRZYWRÓCENIE TERMINU.
DODAŁA, ŻE W Ł. PRZEBYWA TYMCZASOWO W ZWIĄZKU Z NAUKĄ I PRACĄ, A ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIEZASADNIE PODJĄŁ CZYNNOŚCI ZMIERZAJĄCE DO POZBAWIENIA JEJ TYTUŁU PRAWNEGO DO LOKALU.
W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WOJEWODA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁ SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO. DODAŁ, ŻE STRONA WE WSZYSTKICH PISMACH KIEROWANYCH DO ORGANÓW WSKAZYWAŁA SWÓJ ADRES W P. DLATEGO NIE ISTNIAŁY PODSTAWY, ABY MIEĆ JAKIEKOLWIEK WĄTPLIWOŚCI CO DO PRAWIDŁOWOŚCI DORĘCZEŃ PRZESYŁEK POD WSKAZANY PRZEZ SKARŻĄCĄ ADRES.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
SKARGA JEST ZASADNA.
Z AKT SPRAWY JEDNOZNACZNIE WYNIKA, IŻ ORGANOM ORZEKAJĄCYM W SPRAWIE WIADOMO BYŁO, ŻE A. G. NIE PRZEBYWA W MIEJSCU STAŁEGO ZAMELDOWANIA W P., PRZY UL. [...] A PRZEBYWA W Ł. POD ADRESEM [...]. POWYŻSZE WYNIKA NIE TYLKO Z PISM ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W AKTACH SPRAWY ALE TAKŻE Z UZASADNIENIA DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.
MIMO TO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE UZNAŁ ZA STOSOWNE POWIADOMIĆ JEJ O TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIU ANI DORĘCZYĆ JEJ DECYZJI NA ADRES: Ł. UL. [...], PODEJMUJĄC PRÓBY DORĘCZENIA DECYZJI NA ADRES P. UL. [...] TO JEST ADRES Z KTÓREGO MIAŁA ZOSTAĆ WYMELDOWANA.
POWTÓRNIE WYSŁANĄ W DNIU 19 LIPCA 2010 R., DECYZJĘ Z DNIA 28 CZERWCA 2010 R., ODEBRAŁ MĄŻ SKARŻĄCEJ T. G. W DNIU 20 LIPCA 2010 R. ODWOŁANIE OD TEJ DECYZJI ZŁOŻYŁA A. G. W DNIU 30 LIPCA 2010 R., WPROST DO WOJEWODY. Z PREZENTATY NA ODWOŁANIU WYNIKA, IŻ DO WOJEWODY WPŁYNĘŁO ONO 4 SIERPNIA 2010 R. WOBEC WYSŁANIA SKARŻĄCEJ ODPISU DECYZJI NA ADRES W P. MIMO, IŻ ORGANY WIEDZIAŁY O TYM, ŻE ZAMIESZKUJE ONA W Ł. PRÓBĘ DORECZENIA ODPISU DECYZJI UZNAĆ NALEŻY ZA BEZSKUTECZNĄ.
STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 42 § 1 K.P.A., PISMO DORĘCZA SIĘ OSOBOM FIZYCZNYM W ICH MIESZKANIU LUB MIEJSCU PRACY. SKORO SKARŻĄCA WSKAZYWAŁA, IŻ ZAMIESZKUJE CZASOWO NA TERENIE Ł. I ORGANOWI ZNANY BYŁ ADRES W Ł. TO BRAK BYŁO PODSTAW DO WYSŁANIA JEJ ODPISU DECYZJI NA ADRES W P. A TYM BARDZIEJ BEZPODSTAWNE JEST TWIERDZENIE ORGANU, ŻE DLA BADANIA KWESTII ZACHOWANIA TERMINU BĘDZIE MIAŁA ZNACZENIE JEDYNIE PIERWSZA PRZESYŁKA DORĘCZONA W TRYBIE ART. 44 K.P.A.
GDYBY JEDNAK WOJEWODA MIAŁ WĄTPLIWOŚCI CO DO PRAWIDŁOWOŚCI POSTANOWIENIA WÓJTA GMINY, TO W ZAISTNIAŁEJ SYTUACJI ISTNIAŁA MOŻLIWOŚĆ POTRAKTOWANIA ODWOŁANIA JAKO ODWOŁANIA Z WNIOSKIEM O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO JEGO ZŁOŻENIA LUB DO POUCZENIA SKARŻĄCEJ O TAKIM UPRAWNIENIU (ART. 9 K.P.A.).
MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A., UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ORZEKAJĄC JEDNOCZEŚNIE W TRYBIE ART. 152 P.P.S.A.