Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 lutego 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) i art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz.
27) w zw. z art. 121 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) stwierdził wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] na okres 6 lat udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 października 2009 r. nr [...] a Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. w związku z nierozpoczęciem przez w/w podmiot działalności objętej zezwoleniem w nieprzekraczalnym terminie 12 miesięcy od daty wydania zezwolenia.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w pkt VI wydanej w 2009 r. decyzji przewidziano zobowiązanie do rozpoczęcia działalności w określonym terminie (do 12 miesięcy) oraz do powiadomienia Dyrektora Izby Skarbowej o podjęciu działalności. Z informacji będących w posiadaniu Dyrektora Izby Celnej wynika, że do dnia 8 października 2010 r. spółka nie rozpoczęła działalności w żadnym z 82 punktów gier na automatach o niskich wygranych wymienionych w załączniku nr 1 do w/w decyzji.
W świetle art. 121 ustawy o grach hazardowych do wygaśnięcia (w związku z nierozpoczęciem działalności) zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, w myśl którego zezwolenie w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wygasa, jeżeli w terminie 1 roku od dnia jego udzielenia nie podjęto działalności. Dotyczy to sytuacji gdy podmiot posiadający zezwolenie w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie rozpocznie działalności w żadnym punkcie wymienionym w zezwoleniu a taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.
Co równie ważne, spółka zwróciła się o dokonanie przedłużenia ostatecznego terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier na automatach o niskich wygranych. Stosowny wniosek został jednakże złożony po upływie w/w terminu określonego w zezwoleniu, tj. w dniu 29 listopada 2010 r.
W związku z tym postępowanie zainicjowane w/w wnioskiem zostało umorzone jako bezprzedmiotowe.
W odwołaniu od w/w decyzji spółka wniosła o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie prowadzonego postępowania.
Wydanemu przez Dyrektora Izby Celnej rozstrzygnięciu spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy o grach hazardowych oraz art. 48 ust. 1 zw. z art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych – poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji podczas gdy niedoszło do wygaśnięcia zezwolenia albowiem postępowanie w sprawie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności nie zostało ostatecznie zakończone.
W uzasadnieniu odwołania podniesiono m.in., że spółka zainicjowała postępowanie w przedmiocie przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych i to postępowanie nie zostało ostatecznie zakończone gdyż strona zaskarżyła decyzję wydaną w I instancji. O tym fakcie musiał zaś wiedzieć pracownik organu wydający decyzję w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia.
Decyzją z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy o grach hazardowych utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania wskazał, że spółka złożyła wniosek o dokonanie przedłużenia ostatecznego terminu rozpoczęcia działalności już po upływie tego terminu określonego w zezwoleniu. W związku z tym wnioskowana zmiana była niemożliwa a stosowne postępowanie zostało umorzone. Decyzja o umorzeniu postępowania została z kolei utrzymana w mocy decyzją z dnia 31 marca 2011 r. Tym samym w pełni zasadnym było wydanie orzeczenia o wygaśnięciu wydanego zezwolenia z uwagi na dyspozycję art. 121 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć oraz o umorzenie postępowania. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy o grach hazardowych oraz art. 48 ust. 1 zw. z art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych – poprzez ich bezpodstawne zastosowanie w sytuacji gdy decyzja Dyrektora Izby Celnej odmawiająca przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności określonego w zezwoleniu Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zezwolenie nie może wygasnąć skoro na mocy przepisu szczególnego możliwe jest przedłużanie terminu do rozpoczęcia działalności, a co za tym idzie jej późniejsze rozpoczęcie zgodnie z zezwoleniem. Przepisem szczególnym jest bowiem art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który stanowi, że podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie może wystąpić o przedłużenie określonego w nich terminu rozpoczęcia działalności. Termin ten może zaś zostać przedłużony jednokrotnie na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.
Skoro zatem strona wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej o przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności nie można było stwierdzić wygaśnięcia zezwolenia. Prawomocna decyzja umarzająca postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia nie załatwia sprawy zwłaszcza, że skarżąca przedmiotowe rozstrzygnięcie zaskarżyła do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest ostateczna decyzja Dyrektora Izb Celnej z dnia 13 maja 2011 r. utrzymująca w mocy decyzje organu pierwszej instancji stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Bezsporne jest w sprawie, że zezwolenie z dnia 8 października 2009 r. zostało udzielone skarżącej Spółce na okres 6 lat i obejmowało 82 punkty gier na automatach o niskich wygranych. W pkt VI przedmiotowego zezwolenia skarżąca została zobowiązana do rozpoczęcia działalności, o której mowa w zezwoleniu w nieprzekraczalnym terminie 12 miesięcy od daty wydania zezwolenia. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie podjęła działalności w żadnym z 82 punktów gier, nie doszło również do przedłużenia określonego w pkt VI zezwolenia terminu rozpoczęcia działalności.
Zgodnie z treścią art. 121 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 ze zm.) do wygaśnięcia, w związku z nierozpoczęciem działalności, zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.). W myśl tego przepisu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wygasają, jeżeli w terminie jednego roku od dnia ich udzielenia nie podjęto działalności objętej zezwoleniem
W orzecznictwie przyjęty jest pogląd, że przepis art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych używa pojęcia "podjęcia działalności", które należy rozumieć jako zainicjowanie działalności chociażby w jednym punkcie w terminie w tym przepisie określonym. (zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 480/08, LEX nr 505806).
Skarżąca nie rozpoczęła działalności w żadnym z punktów objętych zezwoleniem, co stanowi naruszenie warunków zezwolenia, w związku z powyższym, stosownie do treści art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych właściwy organ celny zobowiązany był do podjęcia przewidzianych prawem działań, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd pragnie zauważyć, że główny jej akcent położony jest na kwestię ewentualnego przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności określonego w zezwoleniu. Taka możliwość wynika z art. 48 w związku z art. 129 ust. 1 i 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.
Zdaniem skarżącej nie można było wydać decyzji stwierdzającej wygaśniecie zezwolenia, bowiem nie doszło do załatwienia sprawy zmiany zezwolenia z dnia 8 października 2009 r. Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 marca 2011 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w w/w sprawie, zdaniem skarżącej narusza prawo, nadto została ona zaskarżona do tutejszego Sądu.
W tym miejscu Sąd pragnie zauważyć, że wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. w sprawie o sygn. III SA/Gd 255/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę skarżącej Spółki na powyższą decyzję. Sądowi z urzędu wiadomo jest, że do dnia wydania niniejszego wyroku skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 22 września 2011 r.
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, należy przy tym zauważyć, że nie mogło w sprawie dojść na ruszenia art. 48 ust. 1 zw. z art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, przedmiotem rozpoznania nie była bowiem sprawa zmiany zezwolenia, lecz jego wygaśnięcia, tym samym w/w przepisy nie miały zastosowania w niniejszej sprawie.
Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek postawić można organowi zarzut, że orzekając w sprawie po raz pierwszy decyzją z dnia 11 lutego 2011 r. wydał ją przed ostatecznym zakończeniem postępowania w sprawie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności – co podnosiła skarżąca w postępowaniu odwoławczym - jednak zdaniem Sądu naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W dacie wydania zaskarżonej decyzji postępowanie w sprawie przedłużenia terminu było już zakończone ostateczną decyzją z dnia 31 marca 2011 r.
Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.