Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga D. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W treści skargi zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierający jakiegokolwiek uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ciężar wykazania spełnienia przesłanek określonych we wskazanej powyżej regulacji spoczywa na wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny wskazywać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w pewnych sytuacjach także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej strony (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2012 r.; sygn. akt II FZ 304/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe zapatrywania w realia rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie uzasadnił w jakikolwiek sposób wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy w związku z tym podkreślić, że Sąd nie może przeprowadzać z urzędu postępowania wyjaśniającego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani tym bardziej w oparciu o treść uzasadnienia skargi domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem złożonego wniosku.
Co nadto istotne, wniosek skarżącego dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu danej osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, że decyzja o wymeldowaniu nie ma charakteru nieodwracalnego, nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw. Decyzja ta nie powoduje tym samym trudnych do odwrócenia skutków. Nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r.; sygn. akt II OZ 1189/13; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.