Uzasadnienie
K. Z. wniósł skargę na decyzję Starosty z dnia 14 lutego 2019 r. o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych.
W skardze wyraźnie wskazał na tę, a nie inną decyzję i dołączył ją do skargi.
Zgodnie z art. 52 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na te decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Zgodnie z art. 127 § 1-3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Skarżący w niniejszej sprawie wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję organu pierwszej instancji. Nie został więc wyczerpany środek zaskarżenia (odwołanie), służący skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, co - w świetle ww. art. 52 § 1 p.p.s.a. - jest warunkiem koniecznym dopuszczalności wniesienia skargi do sądu. Zatem w tym stanie rzeczy przedmiotową skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.