Uzasadnienie
P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 kwietnia 2010 r. (nr [...], [...], [...]) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 19 listopada 2009 r. w przedmiocie należności celnych, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu wskazując w niej kwotę 1 417 zł. jako wartość przedmiotu zaskarżenia.
Decyzje organów celnych określające zarówno wartość celną towarów importowanych, jak i kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu tych towarów, choć stanowią jedną decyzję to w rzeczywistości rozstrzygają w dwóch sprawach administracyjnych w znaczeniu materialnoprawnym, mianowicie w sprawie celnej i w sprawie podatkowej. Następstwem dwuprzedmiotowości takiej decyzji jest to, iż w przypadku zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego zgodnie z przepisami o wpisach sądowych skarga taka podlega dwóm wpisom: od sprawy celnej i od sprawy podatkowej. Stanowisko to znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wydane w składzie siedmiu sędziów postanowienie z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I GSK 2039/06).
Wniesiona zatem przez P. M. skarga zawierała brak formalny, polegający na braku wskazania w jakiej części wartość przedmiotu zaskarżenia odnosi się do sprawy celnej, a w jakiej do sprawy podatkowej, bowiem bez tej informacji nie było możliwe prawidłowe obliczenie wpisów należnych w niniejszej sprawie.
Taki brak formalny kwalifikował się do usunięcia w trybie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. Z tego też względu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lipca 2010r., doręczonym skarżącemu w dniu 19 lipca 2010 r., wezwano go do podania wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie w zakresie zobowiązań podatkowych oraz długu celnego, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Termin do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi upłynął z dniem 26 lipca 2010 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie dokonał jego uzupełnienia, wobec czego nie było możliwe obliczenie i pobranie wpisu sądowego, a w konsekwencji nadanie skardze dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który obliguje Sąd do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, należało orzec jak w sentencji.