Uzasadnienie
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W przedmiotowej sprawie skargę do sądu administracyjnego wniósł Starosta, który decyzją z dnia 14 grudnia 2004 r. nr [...] uchylił po wznowieniu postępowania decyzję z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie rejestracji pojazdu marki PRODRENT [...], nr rej. [...], zarejestrowanego na J. U. oraz orzekł o odmowie rejestracji tego pojazdu i o unieważnieniu dowodu rejestracyjnego serii AAB nr [...].
W myśl art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna, po spełnieniu określonych w tym przepisie przesłanek.
Sąd w składzie orzekającym zwraca uwagę, iż skargę do sądu administracyjnego wniósł organ, który w toku postępowania administracyjnego wydał decyzję w I instancji.
Uwzględniając przeto bogate orzecznictwo sądowe (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r., SA/Wr 990/90, wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r., II SA 1971/93, uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03) wskazać należy, iż w świetle art. 50 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżącemu organowi nie przysługuje legitymacja do wniesienia skargi.
Sąd w składzie orzekającym zwraca zwłaszcza uwagę na tezy płynące z uzasadnienia wskazanej uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, (publ. ONSA 2003/4/115), gdzie przyjęto m.in., iż "powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do NSA ani legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego".
Organ, który w postępowaniu administracyjnym orzekał w I instancji w żaden sposób me może zatem spełnić jednego z podstawowych warunków formalnych skutecznego złożenia skargi.
W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wskazuje T. Woś "ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności zaskarżenia - odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymagań skargi - prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna; w każdym przypadku stwierdzenia braku którejś z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 276).
Wobec faktu, iż skarżący nie jest stroną w przedmiotowej sprawie nie jest przeto podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, na mocy powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.