Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 13 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata w sprawach o sygn. akt III SA/Gd 335/16 oraz III SA/Gd 342/16.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokata M. K. Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej jako p.p.s.a.), połączył do wspólnego rozstrzygnięcia dwie oddzielne sprawy ze skarg wniesionych przez M. T. Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016 r. WSA w Gdańsku oddalił skargi.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 54).
Pełnomocnik skarżącej nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 25 lipca 2016 r. sporządził stosowną opinię, którą wniósł w dniu 1 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) i w której zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów z tego tytułu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Dołączył także jej odpis dla skarżącej.
Na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801; dalej jako rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
W niniejszej sprawie do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała opłata maksymalna określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 480 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 240 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Z uwagi na połączenie przez Sąd do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwóch spraw ze skarg M. T. należało przyjąć, że pełnomocnik udzielił skarżącej pomocy prawnej w każdej z połączonych spraw. Zatem należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził on sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 480 zł (240 zł x 2), co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 590,40 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.