Uzasadnienie
A. S. reprezentowana przez pełnomocnika zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 27 kwietnia 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Wojewody.
Organ odwoławczy zapoznawszy się z wnioskiem zawartym w skardze nie odniósł się do niego w sposób merytoryczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Co istotne, wykazanie w/w przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącej, będącej stroną postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca, poza sformułowaniem określonego żądania w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku.
Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej z założenia uniemożliwia więc Sądowi jego merytoryczną ocenę.
Z treści skargi można jednakże wywieść, iż wymeldowanie skarżącej było błędne gdyż organ nie badał intencji strony w zakresie zamieszkiwania w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...]. W istocie zaś skarżąca przebywa w Stanach Zjednoczonych gdzie z uwagi na swoje schorzenie korzysta ze specjalistycznej opieki lekarskiej.
W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie mieszczą się jednakże w pojęciu "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".
Przeprowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego nie może - z uwagi na charakter i skutki stosownej decyzji administracyjnej - spowodować trudnych do odwrócenia skutków.
Samo wymeldowanie z pobytu stałego nie może także w ocenie Sądu wyrządzić znacznej szkody.
Decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego jest bowiem wyłącznie aktem dotyczącym rejestracji danych odnoszących się do ustania pobytu określonej osoby w dotychczasowym miejscu i nie wpływa w żaden sposób na uprawnienia do lokalu, względnie "władztwo w znaczeniu administracyjno – prawnym", o którym w skardze pisze skarżąca.
Kwestie te pozostają bowiem domeną sądów powszechnych a nie organów administracji publicznej prowadzących ewidencję ludności.
Innymi słowy, decyzja w przedmiocie wymeldowania jest przejawem urzędowego stwierdzenia, że określona osoba w danym miejscu już nie przebywa.
Z kolei celem takiego rozstrzygnięcia jest wyłącznie doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję ludności do zgodności danych ewidencyjnych z zaistniałym stanem faktycznym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 a contrario p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.