Uzasadnienie
Skarżący [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na pismo Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura z dnia 6 kwietnia 2009r. nr [...], którym odmówiono skarżącemu udziału w postępowaniu antymonopolowym z zakresu stosowania praktyk ograniczających konkurencję.
Zgodnie z brzmieniem art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Z kolei w myśl art. 59 § 1 ustawy, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.) Prezes Urzędu jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów. Siedzibą Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest W.. Z kolei ust. 6 ww. przepisu stanowi, że Prezes Urzędu wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Stosownie natomiast do art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w skład Urzędu wchodzi Centrala w W. oraz delegatury Urzędu w B., w G., w K., w K., w L., w Ł., w P., w W. i we W.. Decyzje i postanowienia w sprawach z zakresu właściwości delegatur oraz w sprawach przekazanych do załatwienia przez Prezesa Urzędu na podstawie ust. 5 dyrektorzy delegatur wydają w imieniu Prezesa Urzędu (art. 33 ust. 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów).
Również pismo wskazane przez stronę skarżącą jako przedmiot zaskarżenia sporządzone zostało przez Dyrektora Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i konsumentów, działającego jednak z upoważnienia Prezesa urzędu.
Mając na względzie fakt, iż strona skarży akt jednostki, która ma swoją siedzibę w Warszawie, właściwym do rozpoznania skargi, w tym również do zbadania jej dopuszczalności będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W tej sytuacji, Sąd na mocy art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.