Uzasadnienie
W dniu 20 kwietnia 2018r., drogą elektroniczną, A. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 15 marca 2018 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej odrzucenie podkreślając, że skarga wniesiona za pośrednictwem poczty elektronicznej nie wywołuje skutków prawnych. Ponadto skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 15 maja 2018 r. wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego jej egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie, skarżąca nadesłała podpisany egzemplarz skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie zwanej "p.p.s.a.", jest opatrzenie skargi podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod skargą potwierdza bowiem, że pochodzi ona od osoby ją podpisującej oraz sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Brak takiego podpisu uniemożliwia natomiast stwierdzenie, że istotnie wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2953/13, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieusunięcie, pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Podkreślić trzeba, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, z uwagi na treść art. 46 § 1 p.p.s.a. nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Pismo takie, po jego wydrukowaniu, jest bowiem dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13, publ. ONSAiWSA z 2014 r., nr 5, poz. 70; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., I OZ 884/14; z dnia 9 października 2014 r., I OZ 854/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 15 maja 2018 r., wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego jej egzemplarza - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Strona skarżąca w zakreślonym terminie nadesłała podpisany egzemplarz skargi, jednak skarga podlega odrzuceniu, albowiem wniesiona została z uchybieniem terminu.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a. wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została nadana na adres pełnomocnika strony w dniu 16 marca 2018 r., który odebrał przesyłkę w dniu 20 marca 2018 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 19 kwietnia 2018 r. Natomiast skarżąca wniosła skargę w dniu 20 kwietnia 2018 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia mimo, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia