Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Gd 349/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lutego 2017 r. (nr [...]).
Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na nie opłacenie wpisu sądowego. Zostało one doręczone pełnomocnikowi skarżącego.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W tym samym piśmie wnosił także o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Pismo to nie zostało opatrzone jakimkolwiek podpisem.
W związku z dostrzeżonymi brakami formalnymi Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do ich uzupełnienia poprzez podpisanie zażalenia oraz wniosku o przywrócenie terminu przez skarżącego.
W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał podpisane zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jednym z wyjątków od tej zasady jest sytuacja, gdy zażalenie sporządzone jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Podobnie wyjątkiem jest sytuacja, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 194 § 4 w zw. z art.175 § 2a p.p.s.a.).
Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w wyżej wskazanym przepisie przesądza o jego dopuszczalności, a zatem wniesienie zażalenia z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. czyni je niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną stanowi bowiem brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. W takiej sytuacji sąd zobligowany jest do odrzucenia wniesionego zażalenia bez wzywania do uzupełnienia braków (zob. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II FZ 513/16 oraz z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12 – publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na marginesie Sąd zauważa, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu bez pouczenia. Sąd nie miał obowiązku pouczania w tym wypadku skarżącego o trybie wniesienia zażalenia (w tym o przymusie adwokacko-radcowskim), zgodnie bowiem z treścią art. 6 p.p.s.a. taki obowiązek byłby aktualny w przypadku gdyby skarżący nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Podsumowując złożone przez skarżącego osobiście zażalenie obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Skarżący nie jest adwokatem ani radcą prawnym, ani nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 – 2a p.p.s.a.
Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia