Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 289/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2019 r. nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty z 19 października 2018 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania M. P. pomocy pieniężnej na zagospodarowanie.
Powyższy wyrok nie został uzasadniony z powodu braku wniosku stron o sporządzenie uzasadnienia. Uprawomocnił się z dniem 6 sierpnia 2019 r.
M. P. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie.
Postanowieniem z 19 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę o wznowienie postępowania.
Pismem z 14 marca 2020 r. M. P. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Gd 688/19 zakończonej postanowieniem z 19 grudnia 2019 r. odrzucającym jej skargę o wznowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, nie budzi wątpliwości, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, który umożliwia ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu – zbadanie jego zasadności. Do ogólnych warunków dopuszczalności wznowienia postępowania zalicza się: istnienie orzeczenia sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania; prawomocność tego orzeczenia oraz to, że orzeczenie takie musi kończyć postępowanie w sprawie (por. np. postanowienie NSA z 16 listopada 2005 r., I OZ 299/05).
Wznowić postępowanie można jedynie w sytuacjach, gdy zachodzą oznaczone w przepisach ustawy (od art. 271 do art. 273 p.p.s.a.) przyczyny wznowienia, a także gdy został zachowany termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania określony w art. 277 i art. 278 p.p.s.a., a w wypadku podstaw wznowienia określonych w art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a. – termin określony w art. 272 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowadministracyjnego od postanowienia, które jest nieprawomocne.
Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
Natomiast w myśl art. 177 § 6 p.p.s.a. w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie.
W dniu 6 marca 2020 r. WSA w Gdańsku wydał postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 11 lutego 2020 r. o odmowie ustanowienia pełnomocnika. Zostało ono doręczone w dniu 19 marca 2020 r. Wobec treści powyżej przytoczonych przepisów prawa to od tego momentu zaczął biec 30 dniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej i tym samym w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego (14 stycznia 2020 r.) postanowienie z 19 grudnia 2019 r. było nieprawomocne.
Z tych względów, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.