Uzasadnienie
M. Z. i M. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, wskazując że dotyczy ona "odwołania decyzji Zarządu Nieruchomości Komunalnych nakazującej opuszczeni i opróżnienie lokalu przy ulicy [...] w terminie 7 dni". Skarżący wywodzili, że posiadają tytuł prawny do lokalu wywodząc go z decyzji administracyjnej z 1982r.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola ta stosownie do brzmienia § 2 powołanego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3).
Kwestia oceny, czy skarżącym przysługuje tytuł prawny do lokalu, w którym zamieszkują, i czy są oni zobowiązani go opuścić nie należy do zakresu kognicji sądu administracyjnego określonej przywołanym wyżej przepisem. Wezwanie do opuszczenia lokalu skierowane przez jednostkę organizacyjną gminy do skarżących nie należy do aktów wymienionych w przywołanym wyżej przepisie.
Istnienia po swej stronie praw do korzystania z lokalu położonego w G. przy ulicy [...] skarżący mogą ewentualnie dochodzić na drodze postępowania przed sądem powszechnym. Przemawia za tym treść art.1, art. 2 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z którego wynika domniemanie właściwości sądu powszechnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji.