Uzasadnienie
K. S. dnia 16 stycznia 2004 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 20 marca 2003 r. nr [...], wskazując iż decyzję otrzymał w dniu 18 grudnia 2003 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 20 marca 2003 r. była po raz pierwszy doręczona K. S. na adres T. ul. C. [...] przesyłką nadaną w Urzędzie Pocztowym w dniu 20 marca 2003r., doręczenia powyższego nie można uznać za prawidłowe ponieważ pismem z dnia 17 stycznia 2003 r., tj. w odwołaniu od decyzji I instancji skarżący wskazał adres T. ul. C. [...]. Również pismem z dnia 5 listopada 2003 r. skarżący wskazał jako adres zamieszkania T. ul. C. [...].
Wobec powyższego zaskarżona decyzja została skarżącemu przesłana ponownie, przesyłką z dnia 19 listopada 2003 r. na wskazany adres zamieszkania tj. T. ul. C. [...]. Powyższa przesyłka awizowania dwukrotnie tj. dnia 20.11.2003 r. i 01.12.2003 r., została zwrócona do nadawcy w dniu 11.12.2003 r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".
W powyższym stanie faktycznym, w rozpoznawanej sprawie, znajdują zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach, a w szczególności przepisy art. 150 § 1 pkt 1 w zw. z art. 150 § 2 Ordynacji dotyczące doręczenia zastępczego.
Przepis art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczenia pisma przez pocztę. W rozpoznawanej sprawie doręczenie pisma tj. decyzji nastąpiło za pośrednictwem poczty, co uzasadnia zastosowanie ww. przepisu. Z kolei przepis § 2 art. 150 stanowi, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata (...) bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Zatem w rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję należy uznać, za doręczoną stronie z dniem 4 grudnia 2003 r., a bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się z dniem 5 grudnia 2003 r. Zgodnie z treścią, zawartego w skardze pouczenia, termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i upłynął z dniem 3 stycznia 2004 r., zaś skarga została przesłana pocztą w dniu 16 stycznia 2004 r. (data stempla pocztowego).
Konsekwencją złożenia skargi w dniu 16.01.2004 r. jest jej odrzucenie na mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającego w sprawie zastosowanie na mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).