Uzasadnienie
Skarżący wnioskiem z dnia 29 września 2008 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 17 października 2008 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 100 zł.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz zaświadczenia Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia 28 maja 2008 r. ustalono, że skarżący przebywa w wymienionej jednostce penitencjarnej, gdzie jest zatrudniony lecz nie otrzymuje jakichkolwiek dochodów, nie posiada nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności. W depozycie aresztu śledczego brak jest środków pozostających do dyspozycji wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę powyższe dane, uznano, że skarżący wykazał, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych w sprawie spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Za taką oceną przemawia nieuzyskiwanie jakichkolwiek dochodów oraz okoliczność nieposiadania zasobów pieniężnych.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.