Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., nr [...]Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego odmawiające T. S. wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na ekshumację szczątków J. F. Postanowienie, doręczone T. S. w dniu 18 marca 2014 r., zawierało pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia organu drugiej instancji poprzez wniesienie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia skargi za pośrednictwem Państwowego Inspektora Sanitarnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Skargę T. S. na wyżej opisane postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. w sprawie sygn. akt IIISA/Gd 363/14, albowiem skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia.
Postanowienie Sądu jest prawomocne od dnia 8 lipca 2014 r.
W dniu 15 lipca 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej z dnia 7 lipca 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym pełnomocnik skarżącej napisała, że na wcześniejszym etapie postępowania skarżąca działała bez profesjonalnego pełnomocnika wskutek czego, nie zrozumiawszy pouczenia o trybie wnoszenia skargi, złożyła ją po terminie.
Ponieważ skarżąca udzieliła pełnomocnictwa pełnomocnikowi w dniu 2 lipca 2014 r., zdaniem piszącej, zachowany jest termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Na żądanie Sądu pełnomocnik skarżącej uzupełniła wniosek i dołączyła pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą do sprawy IIISA/Gd 363/14, noszące datę 15 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a.
Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.
Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Art. 88 p.p.s.a stanowi zaś, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sad odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek skarżącej jest spóźniony, bowiem – co wynika z nadesłanego w dniu 11 września 2014 r. pełnomocnictwa (data wpływu do Sądu), zostało ono udzielone nie w dniu 2 lipca 2014 r., lecz – w dniu 15 czerwca 2014 r..
Skoro, zdaniem sporządzającej wniosek, w dniu udzielenia pełnomocnictwa ustała przyczyna dla której skarżąca uchybiała terminowi do wniesienia skargi, to wniosek należało wnieść w ciągu 7 dni od udzielenia pełnomocnictwa, czyli – do dnia 22 czerwca 2014 r.
Wniosek, opatrzony datą 7 lipca 2012 r., wysłany został do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 7 lipca 2014 r. (dowód: odcisk stempla pocztowego na kopercie, w aktach Sądu) i wpłynął do Państwowego Inspektora Sanitarnego w dniu 10 lipca 2014 r., a więc – po terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.