Uzasadnienie
Zarządzeniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2009 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF.
Następnie, w dniu 4 marca 2009 r. do Sądu wpłynął sprzeciw skarżącego.
W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Oznacza to tym samym, iż ustawa nie daje Sądowi uprawnienia do merytorycznego rozpoznania zasadności sprzeciwu. Skutkiem prawidłowo wniesionego sprzeciwu jest więc utrata mocy zarządzenia referendarskiego z mocy samej ustawy i przejście sprawy będącej jego przedmiotem do właściwości sądu.
W sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że skarżącemu w dniu 19 stycznia 2009 r. w sposób prawidłowy doręczono urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i nadesłania. Skarżący został także w sposób prawidłowy pouczony o skutkach niewykonania tego wezwania.
Nie mniej jednak skarżący do dnia dzisiejszego nie złożył formularza PPF.
Zgodnie z art. 257 w/w ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając w na podstawie art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.