Uzasadnienie
A. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 22 lutego 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 16 października 2017 r. nr [...] orzekającą o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy.
W złożonej skardze A. K. powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wystąpił do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej zwana "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tak więc zaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Wykazanie zasadności złożonego wniosku, determinujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zaś o tyle istotne, że sąd administracyjny nie ma jakichkolwiek podstaw prawnych aby działać w tej kwestii z urzędu.
Sad stwierdza, że skarżący w swoim wniosku nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W jego uzasadnieniu, powołując się na ww. przepis, stwierdził jedynie, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia dla skarżącego skutków.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.