Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia 12 października 2006 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 6 marca 2006 r. orzekającą o zatrzymaniu prawa jazdy P. L. Decyzja organu odwoławczego został przesłana P. L. w dniu 16 października 2006 r. Adresat – pomimo dwukrotnego awizowania – nie odebrał przesyłki zawierającej w/w decyzję. W związku z tym, po zwrocie do organu, decyzja została dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
3 stycznia 2007 r. P. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję SKO [...]. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi wskazując na błąd w doręczeniu decyzji.
Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, gdyż skarga została złożona po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 28 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi a następnie w dniu 14 maja 2007 r. odrzucił zażalenie na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Przedmiotem rozważań Sądu jest, jedynie zagadnienie zachowania terminu do złożenia skargi i konsekwencje z tego wynikające.
Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy (art. 39 k.p.a.).
W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą decyzję organu odwoławczego doręczono w trybie art. 44 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w trybie art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego
Sygn. akt III SA/Gd 37/07 biura lub innego pomieszczenia w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 pozostawia się powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaści dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3).
W myśl art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję była awizowana pierwszy raz w dniu 18 października 2006 r. a po upływie 7 dni po raz kolejny w dniu 25 października 2006 r. Następnie 3 listopada 2006 r. nieodebrana przesyłka została zwrócona przez urząd pocztowy do organu odwoławczego. Fakt, że awizo zostało umieszczone w skrzynce pocztowej wynika z załączonego do akt sprawy odpisu pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego w M. z dnia 22 lutego 2007 r., kierowanego do P. L. Ponadto przyznaje to sam skarżący w swoim zażaleniu na postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu z dnia 16 kwietnia 2007 r.
Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy oraz ustalone okoliczności sprawy Sąd jest zdania, iż decyzję należy uznać za doręczoną skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. z dniem 2 listopada 2006 r. Od tego dnia winien być liczony 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie p.p.s.a.). W konsekwencji, złożenie skargi do Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 3 stycznia 2007 r. oraz odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu powoduje, iż skarga P. L. została złożona z naruszeniem ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Na marginesie sprawy i w odniesieniu do argumentacji skarżącego Sąd zwraca uwagę, że wszelkie pisma były kierowane na adres ul. [...] w M., zgodnie z informacjami pochodzącymi do skarżącego. Dopiero na etapie rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny - zażalenie z dnia 22 lutego 2007 r. - skarżący informował o tym, iż od 13 lat mieszka w L. ul. [...]. Do tego czasu wszelka korespondencja była kierowana na adres w M. i odbierana przez jego matkę
K. L. (oczywiście za wyjątkiem przedmiotowej decyzji). Przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie może znaleźć uznania, ponieważ art. 41 § 1 k.p.a. nakłada w toku postępowania na strony, przedstawicieli i pełnomocników obowiązek zawiadamiania organu administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniedbania temu obowiązkowi doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 44 k.p.a. postanowił jak w sentencji.