Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia 7 kwietnia 2006 r. na podstawia art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz.993 ze zm.) w związku z art. 3 pkt 11 lit. c ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198 ze zm.) orzekł o zameldowaniu C. D. wraz z dziećmi D. D. i I. D. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w G. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że z wnioskiem o zameldowanie wyżej wymienionych przy ul. [...] w G. wystąpiła C. D. W czasie przesłuchania w charakterze strony wnioskodawczyni zeznała, że pod tym adresem mieszka wraz z dziećmi od około 10 lat. Dom w którym mieszkają stanowi własność jej męża A. D. i składa się z warsztatu oraz części mieszkalnej.
W części mieszkalnej znajduje się kuchnia i pokój; jest wyposażona w niezbędne media. A. D. natomiast zeznał, że w budynku jest kilka pomieszczeń, ale nie przeznaczonych na mieszkanie. Jego żona mieszka w biurze a kuchnia została urządzona w dawnej lakierni. Mimo że jego żona z dziećmi mieszkają w tym budynku od 9 lat nie zgadza się na ich zameldowanie.
Zgodnie z odpisem księgi wieczystej Kw [...] A. D. jest właścicielem działki nr [...] na której położony jest w/w dom.
Komisariat [...] Policji w G. ustalił, że C. D. wraz z dziećmi zamieszkuje od 2000 r. w przedmiotowym domu.
Organ podniósł, że zameldowanie jest rejestracją miejsca pobytu osoby i konsekwencją zamieszkania osoby pod oznaczonym adresem. Stąd jeżeli zebrany materiał dowodowy potwierdza zamieszkiwanie C. D. oraz D. i I. D. w budynku przy ul. [...] w G. to należało dokonać ich zameldowania.
A. D. odwołał się od tej decyzji wskazując, że posiadają z żoną mieszkanie własnościowe w G. przy ul. [...] do którego aktualnie on nie ma dostępu. Żona i córka I. są tam zameldowane, a syn D. jest zameldowany u jego teściowej przy ul. [...] w G. Żona wniosła pozew o rozwód i chce zameldować się w warsztacie stolarskim wbrew jego woli. W jego ocenie budynek ma tylko i wyłącznie przeznaczenie mechanicznego warsztatu stolarskiego. Opisał również konflikty powstające między małżonkami na tle zamieszkiwania przez żonę w warsztacie stolarskim. Twierdził, że żona nie przebywa obecnie w warsztacie.
Wojewoda [...] decyzją z dnia 10 maja 2006 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k. p. a. w związku z art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych utrzymał w mocy decyzję organu l instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując się na art. 10 ust. 1 w/w ustawy stwierdził, że aby dokonać zameldowania w konkretnym lokalu należy faktycznie w nim zamieszkiwać. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że wskazana przesłanka do zameldowania została spełniona i należało zameldować C. D. z dziećmi.
Na zamieszkiwanie C. D., D. D. i I. D. w przedmiotowym domu wskazywał sam A. D. w odwołaniu oraz przesłuchaniu przeprowadzonym przez organ l instancji. Również kontrola meldunkowa przeprowadzona przez Policję potwierdziła ten fakt. Obowiązkiem organu meldunkowego jest zarejestrowanie tego pobytu na podstawie druku meldunkowego bądź wydanie decyzji o zameldowaniu. Do zameldowania nie jest wymagana zgoda właściciela lokalu, wystarczy sam fakt przebywania w nim.
A. D. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że C. D. nie dopełniła wszystkich wymogów prawnych przewidzianych w art. 9 ust. 2a ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, tzn. nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do lokalu. Ponadto pobyt ludzi w zakładzie stolarskim, nie posiadającym odbioru technicznego może stanowić poważne zagrożenie dla ich zdrowia i życia.
W myśl art. 9b powyższej ustawy zameldowanie następuje pod oznaczonym adresem, a adres określa się przez podanie nazwy miasta (dzielnicy), ulicy, numeru domu i lokalu, nazwy województwa oraz kodu pocztowego. W języku polskim słowa "dom" używa się dla oznaczenia budynków mieszkalnych, a zatem zakład stolarski nie stanowi domu. Tym samym, nie można dokonać zameldowania w budynku, którego nie można określić mianem domu.
Argumentacja Wojewody [...] sugeruje, iż można się zameldować również w budynku dworca kolejowego lub też w budynku urzędu wojewódzkiego jeżeli wykaże się, że przebywa się w nim ponad 3 dni. Takie podejście ewidentnie wypacza uregulowania cytowanej ustawy.
Skarżący wskazał, że jego żona faktycznie przebywa u swojej matki w G. przy ul. [...]. Zdaniem skarżącego żona z dziećmi może zamieszkać w ich mieszkaniu przy ul. [...] w G. Zdaniem skarżącego wniosek o dokonanie zameldowania złożony przez żonę jest celową złośliwością mającą bezpośredni związek z toczącą się sprawą rozwodową i postępowaniem karnym w sprawie zniszczenia jego mienia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Obowiązek meldunkowy jest instytucją wynikającą z konstytucyjnej klauzuli porządku publicznego mającą związek z ochroną praw i interesów jednostki. Organy prowadzące ewidencję są zobowiązane do gromadzenia informacji w zakresie danych o miejscu pobytu osób a nie do rejestracji uprawnień do lokalu. Przepis art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z dnia 10 czerwca 1979 r. stanowił, że przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić potwierdzenie uprawnienia do przebywania w lokalu (pomieszczeniu) w którym ma nastąpić zameldowanie.
Przepis ten utracił moc obowiązującą z dniem 19 czerwca 2002 r. w związku z wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r.
K 20/01 (Dz. U. Nr 78 poz. 716), stwierdzającego niezgodność z art. 52 Konstytucji RP.
W praktyce orzecznicy Sądów Administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż zameldowanie podobnie jak wymeldowanie mają charakter stricte ewidencyjny, nie powodują nabycia jakichkolwiek praw do lokalu bądź ich utratę.
Dla zameldowania osoby w określonym miejscu niezbędne jest aby obiekt ten posiadał określony adres dający możliwość lokalizacji zamieszkującej tam osoby i doręczania jej korespondencji. Oczywiście obiektem takim nie może być obiekt użyteczności publicznej przeznaczony do innych celów.
W sprawie bezspornym jest, iż przy stolarni znajduje się pomieszczenie które C. D. przysposobiła na pomieszczenie mieszkalne, a jak ustalił organ
A. D. wraz z córką I. i D. D. w pomieszczeniach tych przebywają z zamiarem stałego pobytu.
Wynika to zarówno z oświadczenia A. D. jak i załączonych do akt sprawy zdjęć. Okoliczność, iż skarżący wraz z A. D. są współwłaścicielami innego obiektu mieszkalnego nie ma znaczenia dla ustalenia gdzie faktycznie zamieszkuje A. D. Sprawy właścicielskie oraz problemy związane ze zmianą współwłasności pozostają poza kognicją organu administracyjnego i mogą zostać rozstrzygnięte przed sądem powszechnym.
Okoliczność zamieszkiwania przez A. D. w lokalu przy ul. [...] potwierdza skarżący, co wynika z protokołu przesłuchania z dnia 1 marca 2006 r.
Powyższe zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku dowodzi, iż istniały uzasadnione podstawy do orzeczenia o zameldowaniu A. D. wraz z córką i D. D. w lokalu przy ul. [...] w G., co oznacza, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 p. p. s. a. oddalił skargę.
DSz