Uzasadnienie
B. G. w dniu 4 marca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 października 2014 r. nr [...], dotyczące odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie wymiaru emerytury.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wyjaśniając, że zaskarżone postanowienie w ramach autokontroli zostało uchylone postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 grudnia 2014r. nr [...]. Sprawa została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który prawomocnym postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 1015/14 umorzył postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., brak przedmiotu zaskarżenia czyni wniesioną skargę niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem.
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega rozpoznaniu tylko wówczas, gdy jest dopuszczalna. Warunkiem dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt istnienia tego aktu lub czynności w chwili wniesienia skargi. Nie można wnieść skutecznie skargi na akt nieistniejący, a zatem niefunkcjonujący w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać weryfikacji sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 października 2014 r. nr [...]. Z odpowiedzi na skargę, udzielonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, jak i z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało w ramach autokontroli uchylone postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 grudnia 2016 r., nr [...].
Podkreślenia wymaga, że nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący zaskarżył niniejszą skargą wskazane przez siebie postanowienie z dnia 15 października 2014 r., wyraźnie bowiem określił organ, który wydał zaskarżone postanowienie, datę jego wydania, numer, treść, a także datę odbioru zaskarżonego postanowienia.
Z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia w dacie wniesienia skargi, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn, niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a..
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.