Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 405/07 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła na pełnomocnika K. Ż. z urzędu adwokata M. M., któremu skarżący w dniu 26 marca 2008 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie.
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 381/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na opisaną decyzję Wojewody [...] oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Wyrokiem z dnia 4 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 497/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił sporządzoną przez pełnomocnika skarżącego skargę kasacyjną od ww. orzeczenia sądu I instancji.
Wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził sprawę w pierwszej instancji i nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.