Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze na opisane postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...], uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF, K. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., Poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2012 r. (odcinków emerytur, umowy darowizny i ustanowienia służebności osobistej oraz dodatkowego oświadczenia wnioskodawcy) ustalono, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami, pozostając na ich utrzymaniu.
Na podstawie umowy darowizny z dnia 6 lipca 2011 r. rodzice skarżącego przekazali synowi [...] gospodarstwo rolne, zaś obdarowany, wykonując polecenie darczyńców ustanowił na ich rzecz dożywotnią służebność osobistą, polegającą na prawie do korzystania przez nich z dwóch pokoi w budynku mieszkalnym, na wspólnym współkorzystaniu z pozostałych znajdujących się w budynku mieszkalnym pomieszczeń przeznaczonych do wspólnego użytku oraz na swobodnym poruszaniu się po całej nieruchomości gruntowej.
Żadna z osób pozostających we wspólnym gospodarstwie nie posiada rachunków bankowych, zasobów pieniężnych, samochodów ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Wnioskodawca nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów, zaś jego rodzice otrzymują emerytury z KRUS w łącznej wysokości 1 630,20 zł netto miesięcznie.
W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że wnioskodawca aktualnie nie ma realnych możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych. Za taką oceną przemawia przede wszystkim brak dochodów, oszczędności oraz pozostawanie na utrzymaniu rodziców, dla których źródłem utrzymania są emerytury rolnicze w łącznej kwocie 1 630,20 zł netto miesięcznie.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.