Uzasadnienie
M. C. (dalej także jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi, polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2022 r. wydanego na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; powoływanej dalej także w skrócie jako "p.p.s.a.") skarżącego wezwano do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi.
Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2022 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a, skarżący został ponadto wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 380 zł.
W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.
Wezwania zostały wysłane na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania (pierwsze w dniu 22 kwietnia 2022 r., drugie w dniu 2 maja 2022 r.) skarżący nie podjął wskazanej przesyłki z placówki pocztowej. Wobec niepodjęcia przesyłki została ona zwrócona przez pocztę do nadawcy i wpłynęła z powrotem do Sądu w dniu 17 maja 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W realiach sprawy, na etapie wstępnego badania skargi, stwierdzono braki formalne skargi uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z kolei stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postepowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z art. 219 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Ponieważ skarżący wnosząc skargę nie opłacił jej, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
Mając na uwadze opisany wyżej stan faktyczny przedmiotowej sprawy należy wskazać, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65 - 72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W takim przypadku zachodzi tzw. domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby rozpoczyna swój bieg termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy uiszczenia wpisu sądowego.
W przedmiotowej sprawie wezwania należy zatem uznać za doręczone w dniu 6 maja 2022 r., to jest z upływem okresu 14 dni liczonych od dnia dokonania pierwszego awizowania przesyłki w dniu 22 kwietnia 2022 r. Tym samym termin na ich wykonanie upływał z końcem dnia 13 maja 2022 r. W tym terminie, ani też później, skarżący nie podał swojego numeru PESEL, ani też nie uiścił wpisu od skargi.
Ponieważ z akt sądowych sprawy wynika, że stosowne wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi nie zostały przez skarżącego wykonane, Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.